Quantico S2: toch wéér grimmiger

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

Het tweede seizoen Quantico ademt de sfeer van Koude Oorlogromans, maar is (wederom) wel weer erg bloederig.

Het tweede seizoen Quantico ademt de sfeer van Koude Oorlogromans, maar is (wederom) weer erg bloederig.
 

Al vanaf minuut een word je door de makers van het tweede seizoen van Quantico in het diepe gegooid. Er is geen moment nodig om te bedenken wat er ook alweer gebeurde in het voorgaande seizoen: hoofdrolspeelster Alex – gevat, bijna adembenemend exotisch en harder dan staal – valt van haar dubieuze rol in de vorige affaire in seizoen een direct in een nieuwe. En nu wel in het hoofdkwartier van de Verenigde Naties in New York, waar alle grote leiders van de wereld zich hebben verzameld. In een serie zoals Quantico kan dat natuurlijk alleen maar vragen om problemen.

Het tweede seizoen Quantico ademt de sfeer van Koude Oorlogromans: nationale spionagediensten die elkaar bespioneren (in plaats van de vijand), zoals de baas van de CIA-opleiding waar Alex terecht is gekomen. Voor Quantico geen zachtzinnige of langzame opbouw, ook het bloed vloeit in de eerste aflevering alsof er niets aan de hand is.

Na haar carrière bij de FBI, waar ze al snel in het middelpunt kwam te staan – soms gewild, soms ongewild – pakt Alex de draad weer op bij een nieuwe agency. Nu zoekt ze haar heil bij de CIA, waar het toch heel eventjes lijkt alsof ze een aantal jaar achter een bureau in een grijze suburb van Washington D.C. moet doorbrengen. Gelukkig blijkt haar baantje bij de CIA slechts ter introductie, want niemand was erg gelukkig worden als Alex haar leven achter een bureau had gespendeerd.

Al snel rolt mevrouw Parish zich weer in het midden van de ophef, ironisch genoeg slechts enkele kilometer van haar vorige crime scene. Qua mystiek doen Alex en consorten zeker niet onder voor Amerikaanse presidentskandidaten, nu alleen nog hopen dat de rest van het seizoen eenzelfde soort spanning heeft.

Quantico S2, vanaf 25 september op ABC

Lees ook