Maudie

Maudie: met veel raffinement geacteerd

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

De Canadese kunstenares Maud Lewis werd behandeld als een gehandicapte, maar onder dat uiterlijk zat een getalenteerde, eigenzinnige vrouw.

‘Ik denk dat ik in zekere zin geluk heb dat ik niet echt Hollywood-materiaal ben,’ zei Sally Hawkins zeven jaar geleden in een interview met het Engelse dagblad The Telegraph. De Britse actrice had twee jaar eerder tot ieders verrassing een Golden Globe gewonnen voor haar rol in Mike Leighs Happy Go Lucky en stond vanaf dat moment op de radar van Hollywood- producenten en -regisseurs. Al wisten die niet precies wat ze aan moesten met Hawkins, door de interviewer scherp omschreven als een ‘kleine, vogelachtige verschijning met een rimpel op het voorhoofd die haar hazelnootkleurige ogen bijna bedekt.’ Inderdaad is Hawkins beslist niet wat je noemt ‘typisch Hollywood’ – daarvoor is ze vooral wat uiterlijk betreft – te excentriek. Maar dat ze een uitstekende actrice is, blijkt keer op keer – zo ook nu weer met haar hoofdrol in Maudie van Aisling Walsh.

https://www.youtube.com/watch?v=wCZ_guQTGNw

In dit biografisch drama speelt ze Maud Lewis, de Canadese volkskunstenaar die van 1903 tot 1970 in Marshalltown, Novia Scotia leefde en werkte. In haar jeugd werd ze getroffen door reumatoïde artritis waardoor ze kreupel was geworden en een spraakgebrek had en er misschien uitzag – en werd behandeld – als een gehandicapte. Maar onder die buitenkant zat een eigenzinnige vrouw die niet over zich heen liet lopen en bijzonder knap kon schilderen.

De film volgt haar als ze onder de vleugels van haar tante probeert uit te komen die tegen wil en dank voor haar zorgt sinds haar ouders zijn overleden. Maudie ontvlucht uiteindelijk het huis en komt als huishoudelijke hulp terecht bij de norse Everett Lewis (Ethan Hawke), een contactgestoorde visser die haar aanvankelijk vernedert en kleineert, maar al snel getroffen wordt door haar persoonlijkheid, wilskracht en doorzettingsvermogen. Ze zouden zelfs trouwen en tot aan haar dood samen blijven, in hun ‘tiny house’ (15 m2)-avant-la-lettre Maud Lewis werd beroemd. Zelfs president Nixon kocht werk van haar. Hun huisje in Novia Scotia, dat ze van binnen en buiten had beschilderd met haar kenmerkende vogels en dieren en bloemen was een bezienswaardigheid, waarvoor mensen omreden.

Haar levensverhaal dat laveert tussen grotesk en piepklein, was in handen van een andere regisseur en een andere actrice wellicht zoeter geworden of juist overdreven sentimenteel. Dat is hier beslist niet het geval. Hawkins speelt de gehandicapte Maud met zoveel raffinement en ze durft zo ongenaakbaar onaantrekkelijk te zijn met de smarterimpels als kraters langs de mondhoeken en de kenmerkende oogopslag – schuin omhoog, een beetje onderdanig onder haar wimpers opkijkend. Maar wat een power gaat er van haar uit. Na afloop van de film wil je weten wie die echte Maud Lewis precies was. Wat ze maakte, hoe het kwam dat ze, zo beroemd, altijd in dat kleine huisje is blijven wonen en het liefst zou je het willen bezoeken, daar in het Canadese Novia Scotia. Na de dood van het echtpaar (Everett werd in 1979 om het leven gebracht door een inbreker) begon het huis snel te vervallen en werd besloten om het te behouden: het werd verplaatst naar Hallifax en wordt daar, samen met de schilderijen van Maud Lewis, permanent tentoongesteld in The Art Gallery of Nova Scotia.

Maudie, vanaf 13 september in de bioscoop  

Lees ook