De Familie Claus

De Familie Claus: de kerstman is een Belg

· Door

Facebook Twitter WhatsApp

Belgisch-Nederlandse coproductie is in vele opzichten een kloon van protserige, Amerikaanse familiefilms.

De kerstman woont in België en lijkt als twee druppels water op Jan Decleir, de éminence grise van de Belgische acteerwereld. Wie had dat gedacht? En hoe zorgt hij er op kerstavond voor dat iedereen, ongeacht tijdzones en andere logistieke ingewikkeldheden, zijn cadeaus krijgt? Welnu, daarvoor gebruikt hij een magische sneeuwbol, een ‘schuddebol’.

https://www.youtube.com/watch?v=6nf-Yg3uJAs&feature=emb_logo

De jonge Jules Claus (Mo Bakker) ontdekt de esoterische geschiedenis van zijn familie nét voor de feestdagen, als hij met zijn moeder Suzanne (Bracha van Doesburgh) naar België verkast, nadat zijn vader onverwachts om het leven is gekomen. De speelgoedwinkel die Noël Claus (Decleir dus) runt blijkt een façade voor een groot imperium, een beetje zoals een romanticus zich de loodsen van Nederlands grootste webwinkel zou inbeelden. Met een soort postvak voor elke aardbewoner – hoewel niet wordt geëxpliceerd dat er ook mensen zijn die de kerstbonus al hebben gespendeerd aan sinterklaaspresentjes.

Maar al die ingepakte kleinigheden moeten wel worden bezorgd, en met Noël gaat het niet al te best: hij belandt na een toeval in het ziekenhuis. Jules moet dus pijlsnel de kneepjes van het vak worden bijgebracht, hij is de beoogde opvolger, en het ‘kerstfeest moet worden gered’. Tegelijkertijd draait de film om Suzannes avonturen als nieuwbakken koekjesbakker onder een nogal stringente bazin. Zij maakt nieuwe vrienden, aardt in ons buurland (hoewel het wordt voorgespiegeld als een verhuizing naar de derde wereld) en helpt haar zoon in de derde akte met zijn missie. En alles komt goed.

De Familie Claus is duidelijk gemaakt in de traditie van protserige Amerikaanse familiefilms. Het ziet er op de klunzige CGI na (dat had wel wat minder gemogen) ontzettend gezellig en sneeuwrijk uit, maar de film prikkelt de verbeelding van de beoogde kijker, het kind, hierdoor amper. De clichématige plot draagt hier ook aan bij, evenals de pompeuze en op den duur irritante orkestmuziek (denk aan In de hal van de Bergkoning op repeat). Decleir maakt daarentegen een hoop goed, maar dat komt omdat hij van nature al beschikt over de autoriteit en de charme die aan de echte kerstman worden toegeschreven.

De Familie Claus, vanaf 7 december 2020 op Netflix

Lees ook