We Children from Bahnhof Zoo

We Children from Bahnhof Zoo S01E01: dolende zielen in misantropisch West-Berlijn

· Door

Facebook Twitter WhatsApp

Televisieverfilming van de jeugd van junkie Christiane F. geeft een fascinerend beeld van de Duitse metropool in de jaren zeventig.

Foto credits: Mike Kraus

In We Children from Bahnhof Zoo (de Duitse titel, Wir Kinder vom Bahnhof Zoo bekt veel lekkerder) blijkt dat Christiane F. (gespeeld door Jana McKinnon) niet de enige dolende ziel was in het misantropische West-Berlijn van de jaren zeventig. Berlijnse tieners hangen en masse rond bij het treinstation uit de titel, waar naar hartenlust wordt getippeld; en waar heroïne ruimschoots voorradig is. In het achtdelige televisiedrama, gebaseerd op het gelijknamige boek uit 1978 dat in 1981 al eens werd verfilmd, zien we hoe de beroemde junkie en haar lotgenoten gaandeweg aan de zelfkant van de samenleving belanden.

Je cookie-instellingen zorgen ervoor dat je dit deel van de website niet kunt zien.

Wijzig hier je cookie-instellingen

Eind jaren zeventig was Christiane F. (Christiane Vera Felscherinow) een van de eerste tieners die voor haar heroïnegebruik uitkwam. Ze werd een soort cultfiguur, en bijna 50 jaar later is de fascinatie voor haar persoon onverminderd, blijkt uit We Children from Bahnhof Zoo. De eerste aflevering begint ergens in de jaren tachtig, in een privévliegtuig vol cocaïne snuivende en copulerende hippies. Wanneer de stewardess proclameert dat turbulentie aanstonds is, dan vertrouwt Christiane een angstige medepassagier toe dat ze toch niet zullen neerstorten: ‘Ik ben onsterfelijk.’ Dat de jonge vrouw die mening toegedaan is, blijkt uit gebeurtenissen tien jaar eerder.

Zo zien we hoe Christiane een duikvlucht met een gemankeerde lift in het appartementencomplex van haar familie – vanaf 11 hoog – overleeft. En natuurlijk is er alle drugs die ze zonder enige moeite consumeert. Hoewel dit niet iets is om trots op te zijn, want We Children from Bahnhof Zoo grossiert vooral in wrange beelden van een akelige wereld. Zoals wanneer kinderen in een dierenwinkel de eigenaar erop wijzen dat twee van zijn cavia’s het loodje hebben gelegd (dat komt, zo blijkt, omdat ze per ongeluk hebben geproefd van de heroïne die hij onder hun ren heeft verstopt).

Onze nieuwsbrief ontvangen? Iedere vrijdag de nieuwste series en films in je inbox! Meld je hier aan.

Of wanneer een puberjongen – die hemel en aarde heeft doen bewegen om geld te verzamelen voor zijn zieke hond – van de dierenarts te horen krijgt dat zijn viervoeter een operatie niet meer zal redden. Dan besluit de arme tiener z’n centen te investeren in een flinke portie dope. Omdat er voor hem toch niets meer is om voor te leven. Waarom? In een keur aan scènes maken we kennis met de alcoholistische ouders van de jeugd en begrijpen we hoe de gezinnen zo ontwricht zijn geraakt. En wat moet je dan, als je moeder na zes weken afkicken weer vrolijk een prosecco bestelt?

In die zin borduurt We Children from Bahnhof Zoo voort op bijvoorbeeld het mistroostige werk van de West-Duitser Rainer Werner Fassbinder (die in 1980 Berlin Alexanderplatz maakte). Het drama geeft net als Fassbinders stadskroniek een fascinerend beeld van de Duitse metropool. Met vaders die maar honden gaan fokken omdat ze nog niet willen erkennen dat hun levens zijn mislukt, en jongens die hun lichaam verkopen op schimmige orgies. Wat zou er eigenlijk met al die tieners zijn gebeurd? Christiane F. leeft nog, in tegenstelling tot veel van haar leeftijdsgenoten. Ze is intussen 58 jaar oud, je zou bijna geloven dat ze inderdaad het eeuwige leven heeft.

We Children from Bahnhof Zoo S01, vanaf 9 april 2021 bij Amazon Prime Video

Lees ook