Tyrant S03: wederom perfect getimed

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

De makers van Tyrant bleken de afgelopen seizoenen behept met een extreem gevoel voor actuele timing. Seizoen 3 is daar vooralsnog geen uitzondering op.

De makers van Tyrant bleken de afgelopen seizoenen behept met een extreem gevoel voor actuele timing. Seizoen 3 is daar geen uitzondering op.

De kracht van de eerste twee Tyrant-seizoenen zat ’m in de actuele timing. Seizoen één begon in juni 2014 en beschreef de voedingsbodem van de Arabische Lente in het – niet bestaande – Abuddin, die in het werkelijke leven nog steeds door denderde. Seizoen twee startte een jaar later en introduceerde het kalifaat, een duidelijke verwijzing naar het sterk opgekomen IS. Lukt het bij de derde reeks ook om de werkelijke tijdgeest over die regio in de serie te verwerken?

In een notendop: aan het eind van S01 wordt Barry a.k.a. Bassam (Adam Rayner) door zijn broer, president Jalal Al-Fayeed (Ashraf Barhom) ter dood veroordeeld wegens verraad. S2 eindigt met de moordaanslag op Jalal. Na een previously start S3 met Bassam, die een eitje wil bakken. Het nieuwe personage Aziz (Jospeh Long) zegt: ‘There are people that can make an omelette for you, Mr President’. Het is meteen duidelijk, ook voor kijkers die de vorige twee reeksen niet hebben gezien: de rollen zijn omgedraaid.

Terwijl Jalal in coma ligt, leidt Bassam als interim-president het land. Maar het rommelt aan alle kanten. Het leger mort en het volk eist wraak. Bassam stelt daarom een Mandela-achtige waarheids- en verzoeningscommissie in het leven. Hij blijft hierdoor de goodie two shoes, die hij ook in de vorige seizoenen was. Dat maakt hem als personage helaas nogal ééndimensionaal en voorspelbaar (in tegenstelling tot veel van zijn andere familieleden) maar daar begint gelukkig een kleine verandering in te komen. Aan de ene kant gebruikt Bassam zijn populariteit als volksheld om zaken door te drukken (‘You can either have my back on this, or you can have my resignation’), aan de andere kant is hij bang stroman te worden van de Amerikaanse regering (‘Now the country needs a real election, and that cannot happen if I run’). Zo lijkt hij in het geheel zowel spelleider als speelbal te worden, wat uiteindelijk meer interessante mogelijkheden voor het verdere verhaal biedt.

De achtergrond van actuele politieke ontwikkelingen in ‘s werelds meest onstuimige regio, maakt van Tyrant een interessante serie. Het begin van S03 is daar geen uitzondering op – al mogen sommige karakters nog wat minder zwart/wit zijn. En voor de minder politiek geëngageerden: Tyrant óók is een menselijk drama over macht, familebanden en liefde. Of zoals Bassams vrouw Molly (Jennifer Finnigan) zegt: ‘It’s like King Lear, and I’ll fight for your kingdom now’.

Tyrant S03, vanaf 30 juni op Netflix

Lees ook