The Ranch S2E1-3: sitcom wordt drama

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

Het tweede deel van The Ranch is diepzinniger dan het eerste deel, maar houdt vaart door rake grappen.

Het tweede deel van The Ranch is diepzinniger dan het eerste deel, maar houdt vaart door rake grappen.
 

The Ranch is een sitcom, maar het gedraagt zich in dit tweede deel als drama. De personages worden gelaagder en maken lange bogen in het verhaal en in de beeldvoering wordt niks mooier gemaakt dan het in de werkelijkheid zou zijn. We zien roestige apparatuur, interieuren die al decennia lang meegaan en oude spijkerbroeken zonder pasvorm, maar onder het smeer. Heel anders dan in bijvoorbeeld Nashville, een ander portret van het zuiden van Amerika, waarin de glitz and glamour van de countrymuziek de motor is. Het harde werken in ‘het echte Amerika’ wordt nergens glamoureuzer gemaakt dan het is en hoewel het cowboyschap wat geromantiseerd wordt hier en daar, zien we vooral hard werkende mensen met een onzeker bestaan in een gemoderniseerde wereld.

Maar hoewel de personages uit The Ranch lijken vast te houden aan een tijd die voorbij aan het gaan is, gaan veel van de stigma’s over het conservatieve zuiden van Amerika in The Ranch op de schop. Natuurlijk lopen er karikaturen rond in de serie (het blijft Amerikaanse comedy), maar het gros van de personages kent veel diepte en relativeringsvermogen. De grappen die gemaakt worden zijn ingenieus en geestig en houden de vaart in het geheel. Op meta-niveau worden zowel tradities, als bizarre innovaties onder de loep genomen, waardoor voorspelbare ‘inkoppertjes’ vaak alsnog een onverwachte wending nemen.

En zo worden in The Ranch ouderwetse mannelijkheid en het oeramerikaanse cowboyschap zowel verheerlijkt als gerelativeerd. Het tweede deel is een eerlijke uitvergroting van folklore, die ons laat zien hoe het verleden en het heden van Amerika zowel met elkaar botsen als elkaar verrijken.

The Ranch S2, vanaf 7 oktober op Netflix

Lees ook