The Order

The Order S01: fletse held en stuurloos scenario

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

Nieuwe Netflix Original The Order doet een halfslachtige poging de jonge fans van het fantasygenre te boeien, maar mist originaliteit en pep.

Nieuwbakken student Jack Morton (Jake Manley) staat op het punt om naar de prestigieuze Belgrave Universiteit te vertrekken. Zijn toelating is het resultaat van jarenlange planning met zijn grootvader Pete (Matt Frewer), die hoopt dat kleinzoon Jack toegelaten zal worden tot The Hermetic Order of the Blue Rose. Deze geheime orde is gehuld in nevelen, maar zou de sleutel kunnen zijn tot wraak op Jacks vervreemde vader, Grand Magus Edward Coventry (Max Martini). Jaren eerder dreef Coventry Jacks moeder tot zelfmoord, om daarna uit zijn leven te verdwijnen. Het enige probleem? De Orde blijkt uit meer te bestaan dan de gebruikelijke plechtigheden en rituelen. De nieuwe rekruten van deze studentenvereniging worden ingewijd in de geheimen van magie. Kan Jack deze occulte wereld weerstaan en zich vasthouden aan zijn missie, vooral nu hij weet dat de aantrekkelijke Alyssa Drake (Sarah Grey) lid is van de Orde? Wanneer hij ook nog eens in een roedel weerwolven belandt, ontdekt Jack een eeuwenlange oorlog tussen wolf en magiër die dieper gaat dan zijn eigen woede voor zijn vader.

https://www.youtube.com/watch?v=ASSCxena9-Q

Seriebedenkers Shelley Eriksen en Dennis Heaton keken naar de vele succesvolle fantasyverfilmingen uit het Young Adult genre en moeten gedacht hebben: hoe moeilijk kan het zijn? Pluk de beste elementen uit iedere reeks en flans zo een nieuwe kaskraker in elkaar. Het resultaat is een curieus amalgaam van magie, mythische wezens en tienerperikelen dat het allemaal nét niet is. De grootste schuldige is het scenario, dat stuurloos dobbert tussen sentimentaliteit en gruwelijke ontwikkelingen en aan elkaar geregen wordt door krukkige dialogen. De eerste tien minuten van The Order werpt klunzige onthullingen als aambeelden richting de kijker, zodat alle mysteries grotendeels opgehelderd zijn voordat Jack überhaupt zijn eerste schreden heeft gezet op Belgrave’s campus. Het geeft de serie een hoog Scooby Doo-gehalte, wat vragen oproept over de doelgroep. The Order is te eenvoudig, te kinderlijk zelfs voor jongvolwassenen, maar te gruwelijk voor de allerjongsten.

Hoofdpersoon Jack vormt probleem nummer twee: zelden eerder heeft televisie zo’n fletse held gezien. Acteur Manley kent één kleur, en zet deze vooral in wanneer tegenspeelster Grey ten tonele verschijnt. Voor zijn grote liefde Alyssa gooit Jack alles in de strijd, maar de gruwelijke dood van een goede vriend kan slechts rekenen op een lauwe reactie. Daarbij is hij ook niet bijster snugger, wat het des te moeilijker te geloven maakt dat deze jongen de mysterieuze puzzel zal oplossen. Een cameo van True Blood's Sam Trammell fleurt de boel nog wat op, maar dat is van korte duur.

Seriebedenkers en tevens schrijvers Eriksen (Continuum, Private Eyes) en Heaton (Motive, Ghost Wars) hebben onderling flink wat televisie-ervaring te verdelen, maar geen echte uitschieters op hun naam staan. Het is waarschijnlijk ijdele hoop dat de kwaliteit van The Order zal groeien naarmate het seizoen vordert. De eerste afleveringen van de serie zijn van de hand van regisseur David Von Ancken, die eerder werkte aan het goed onthaalde Code Black en het matige epos Tut. Wisselvallig dus, en het lijkt erop dat The Order aan de verkeerde kant van het spectrum is beland. De nieuwe Netflix Original is bij vlagen vermakelijk, maar het verhaal raakt kant noch wal.

The Order, vanaf 7 maart 2019 op Netflix

Lees ook