The Enenmy Within

The Enemy Within S01E01-02: allesverslindende middelmatigheid

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

De serie met Jennifer Carpenter (Dexter) weet geen verfrissende draai te geven aan spionnenproblematiek.

Een zwart openingsbeeld waarop de tekst flitst: ‘Volgens de FBI zijn er vandaag honderdduizend buitenlandse spionnen werkzaam in de Verenigde Staten. Meer dan ooit in de geschiedenis.’ Enkele minuten later wordt in Washington D.C. de adjunct-directeur operaties van de CIA, Erica Shepherd (Jennifer Carpenter, bekend van haar glansrol in Dexter), in het politieke epicentrum van de stad gearresteerd voor spionage en samenzwering jegens de Verenigde Staten.

https://www.youtube.com/watch?v=fSDI_R40IZI

Drie jaar later onderzoekt FBI-toezichthouder Will Keaton (Morris Chestnut, Rosewood) samen met zijn werkgroep een gecoördineerde aanval op de CIA door de beruchte Russische terrorist Mikhail Vassily Tal (Lev Gorn). Zijn meerdere stelt dat Shepherd de enige persoon is die Keaton kan helpen om dichter bij Tal te komen, maar zij zit momenteel gevangen in een isolatiecel in de federale gevangenis. Het is persoonlijk: Shepherd had Tal destijds de namen gegeven van vier agenten in spionnenoperaties die onmiddellijk werden gedood. Eén van de spionnen was Keatons verloofde.

De vergelijkingen zijn onvermijdelijk: de serie lijkt op een afgeleide versie van het eerste seizoen van The Blacklist. Dit begint al in de openingsscène, waarin Shepherd zichzelf overgeeft in een openbare omgeving.

Na de eerste minuten krijg je door dat de veelal gekunstelde dialogen voor meer dan vijftig procent gevuld zijn met expositie. Verder worden in enkele minuten in de vergaderruimtes de problemen uitgewerkt, en daarnaast zijn er vele toevalligheden die Shepherd weet te voorspellen, wat op den duur vermoeiend wordt. Er zijn geen imponerende actiescènes, en de spionageproblematiek werd al vaker (en beter) toegepast in andere series – denk aan 24, The Americans of zelfs een langlopende serie zoals Criminal Minds.

Carpenter is een solide actrice, maar haar keuze (en mede die van de regisseur) om voor het merendeel van de tijd te kiezen voor een uitgestreken gezichtsuitdrukking, komt vlak over. Chestnut is geen sterke acteur, maar ook hij heeft beter werk afgeleverd in voorgaande series. De ondersteunende castleden – met een onderbenutte Raza Jaffrey (Homeland) - worden vooralsnog alleen maar gebruikt als plotwendingen om het verhaal voort te stuwen.

The Enemy Within pretendeert niets meer te brengen dan vermaak. Maker Ken Woodruff (The Mentalist, Gotham) kiest ervoor om in het genre de gebaande paden te betreden. Er is niets mis met een formule – die meestal werkt – maar hier werkt het niet verfrissend of verrassend, en wekt het vrijwel geen emotie op. De dramaserie is letterlijk een zichzelf vervullende profetie.

The Enemy Within S01, vanaf 20 mei 2019 op Ziggo

Lees ook