The Disciple

The Disciple: fijnzinnige karakterstudie

· Door

Facebook Twitter WhatsApp

Een jonge Indiase zanger zweert bij klassieke Indiase muziek in knap gemaakt en gelauwerd drama.

Om een meester te worden in het zingen van klassieke Noord-Indiase muziek moet je in contact treden met de diepste krochten van je eigen ziel, op zoek naar een perfect spiritueel equilibrium. De 24-jarige Sharad Nerulkar (Aditya Modak in een knappe rol) is nog lang niet zover. Hij heeft moeite de kritische aanwijzingen van zijn mentor Guruji (Arun Dravid) op te volgen en vraagt zich überhaupt af in hoeverre een leven als zanger van (de tanende) traditionele muziek zaligmakend is in een rap commercialiserende wereld. Maar iets in hem wil die onmiskenbare klanken van zijn geliefde muziek en de bijbehorende ascetische levenswijze preserveren.

Je cookie-instellingen zorgen ervoor dat je dit deel van de website niet kunt zien.

Wijzig hier je cookie-instellingen

Nerulkar is in dat opzicht, als jongeling, een levend fossiel. Iemand die houdt van muziek die net als de spiritualiteit wegsijpelt uit Noord-India. The Disciple, de tweede speelfilm van Chaitanya Tamhane, speelt zich af in Mumbai, waar de lokroep van zangwedstrijden als Idols klinkt. Nerulkar ziet dit met lede ogen aan en digitaliseert bootlegs van zijn favoriete artiesten, ‘heiligen en asceten’, die hij aan de man probeert te brengen. In meditatieve tussenmomenten zien we hem op zijn motor, in de donkere straten van Mumbai, terwijl het geluid klinkt van de tanpura en de goeroe van Guruji in de voice-over spreekt.

Het is tijdens deze scènes bijna alsof Nerulkar zweeft, alsof zijn droom werkelijkheid wordt. Maar eenmaal thuis vergaapt de jonge zanger zich op zijn computer aan naakte vrouwen en begint hij te masturberen. Ook hij heeft zich, in zekere zin, overgegeven aan het wereldlijke. Hoewel hij nog niet wil trouwen, dat zal pas gebeuren als zijn missie is volbracht. Vervolgens zien we Nerulkars belevenissen tot aan zijn veertigste levensjaar, het jaar waarop hij, volgens zijn leermeester, na al die repetities eindelijk zou moeten hebben doorgrond hoe hij de beste noten in zijn diepste ik zou moeten vinden.

Tamhane filmt deze studie naar de innerlijke zoektocht van een man alsof zijn hoofdpersoon – dankzij zijn passie en ondergedompeld in de bezwerende muziek – afgesloten is van de buitenwereld. In halfdonkere vertrekken en schaduwrijke ruimtes waar de tijd lijkt stil te staan. Bovenal is het knap hoe The Disciple inzicht geeft in een wereld die langzaam maar zeker in de vergetelheid raakt. Je voelt aan elk shot, aan elk stukje dialoog, hoeveel research erachter schuilt. In dat opzicht bewerkstelligt de film – die werd gelauwerd op de filmfestivals van Toronto en Venetië – precies waar Nerulkar naar streeft: het preserveren van unieke cultuur.

The Disciple, vanaf 30 april 2021 op Netflix

Lees ook