Queer Eye: We're In Japan!

Queer Eye: We’re in Japan! S01E01: pareltje in het genre van zelfhulp-tv

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

De feel-good-serie weet ook in Japan de gevoelige snaar te raken en nieuw leven te blazen in het woelige leven van de deelnemers.

‘Alles verandert als we er op een andere manier naar kijken’, stelt Queer Eye-lid Antoni Porowski (eten en wijn) over de emotionele make-over. De aantrekkingskracht van Queer Eye ligt in de charme van het kwintet dat met hun magische touch de levens van de kandidaten omtovert.

https://www.youtube.com/watch?v=4EDhomg2rlU

In 33 afleveringen wist de Fab Five – naast Porowski bestaande uit Bobby Berk (interieur), Karamo Brown (cultuur), Jonathan Van Ness (verzorging) en Tan France (mode) - middels openhartige gesprekken verschillende onderwerpen aan de kaak te stellen, zoals ras, seksualiteit en opgroeien in conservatieve religieuze gemeenschappen. De vierdelige special Queer Eye: We’re in Japan! brengt het kwintet in een andere omgeving: Tokio. Hier zou er mogelijk een botsing kunnen ontstaan met hun eigen (Westerse) ideeën over persoonlijke groei. Het kwintet roept daarom de hulp in van het populaire model Kiko Mizuhara om zo de gastheren en het publiek kennis te laten maken met Japan, en ze kan tevens cultuurspecifieke moeilijkheden nader uitleggen.

In de eerste aflevering ontmoeten we de 57-jarige verpleegkundige Yoko Sakuma. Na het overlijden van haar zus besloot ze om een hospice aan huis op te richten. Yoko-san cijfert zich zodanig weg dat al haar kamers bezet zijn door patiënten, met als gevolg dat ze op de grond onder een tafel of in de gang slaapt.

Emotionele repressie en schoonheidsnormen voor vrouwen komen in de emotioneel beladen aflevering naar voren. Yoko-san is een warme en onbevangen vrouw. Ze heeft alles over voor haar patiënten, en cijfert zichzelf iedere dag weg. Ze vergeet soms om schone kleding aan te trekken en trekt gebreide mutsen aan als haar haar niet zit. Het is alsof ze haar vrouw-zijn heeft opgegeven. Mizuhara geeft aan dat dit geen vreemd fenomeen is in Japan. Voor sommige vrouwen is de maatschappelijke druk te groot om er op een bepaalde manier uit te zien, en daarom gooien ze de handdoek van persoonlijke verzorging in de ring.

Yoko wil in ieder geval wel weer in contact komen met haarzelf - en als het een beetje meezit net zo elegant zijn als haar idool Audrey Hepburn. De oudere vrouw bloeit helemaal op wanneer ze haar nieuwe garderobe past, maar een hilarisch moment ontstaat tijdens de kookles met Antoni. De chef maakt samen met haar een tarte tatin. Wanneer ze het geslaagde gerecht wil proeven vraagt Antoni of hij haar kan voeren, waarop Yoko van de gelegenheid gebruikmaakt om de gespierde buik van de chef te strelen.

Queer Eye: We’re in Japan! gebruikt de bekende, repetitieve formule uit de eerdere seizoenen. Ja, je kan soms vraagtekens zetten bij het gescripte karakter van de serie, en het stereotype van de magische homo die je leven met een vingerknip beter kan maken. Het doel van Queer Eye is om een feel-good-programma te leveren dat de nadruk legt op (innerlijke) genezing door zelfzorg. De Fab Five’s universele boodschap van liefde, compassie en zelfacceptatie raakt ook in Japan zijn doel.

Queer Eye: We’re in Japan!, vanaf 1 november 2019 op Netflix

Lees ook