Neal Brennan: 3 Mics: Gedurfde en openhartige Netflix-special

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

Komedie, oneliners en spoken word zijn in Neal Brennan: 3 Mics samengebald in één uitstekende voorstelling.

Neal Brennan (1973) maakte furore als komedieschrijver bij televisieseries als Singled Out (1996), en als de rechterhand van meesterkomiek Dave Chapelle. Zijn carrière kent diepe dalen (Half Baked, 1998) en hoge pieken (Chapelle’s Show, 2003-2004). De slanke brildragende komiek heeft wel wat weg van Dolf Jansen. Beide komieken durven (pijnlijke) stiltes te laten ontstaan, wanneer ze het publiek deelgenoot maken van hun quasi-intelligente observaties.

Die vergelijking tussen de twee grappenmakers heeft ook nog een andere reden: je zou Brennans Netflix-special als een (on-Amerikaanse) poging tot cabaret kunnen beschouwen. In 3 Mics gooit hij het namelijk over een andere boeg. Drie microfoons staan verspreid over het podium: één voor oneliners, één voor stand-up en één voor zijn levensverhaal. Het enige dat mist is een microfoon voor de liedjes (die er dus niet zijn).

Deze avond begint Brennan bij de oneliners. Aan de linkerkant van de zaal vertelt hij: ‘Ik ben een hypocriete veganist: Ik draag leer en eet vlees.’ Dan volgt na een reeks grappen iets gewichtigere stand-up, aan de rechterkant. Brennan vertelt op droogkomische wijze over hoe de twintigers in het publiek ‘druk zijn met het vergaren van likes’. En vult aan: ‘Weten jullie hoe jullie ouders dit deden? Met seks!’ Vervolgens maakt hij een grap over studentenleningen: ‘Dat zijn eigenlijk zakenleningen, en geef toe: niet iedere student is een goede zakenman.’

Deze wisselingen zijn uitstekend getimed, zodat Brennan telkens op tijd aanbelandt bij de derde microfoon. Die staat als een soort baken van waarheid in het midden. Daar vertelt hij hoe hij opgroeide in een gezin met tien kinderen. Zijn klinische depressie komt ter sprake, evenals zijn alcoholistische vader. Hier valt niets te lachen. Na een spervuur aan goede grappen heeft de komiek nu zoveel goede wil verzameld bij het publiek, dat ze zich overgeven aan zijn openhartigheid.

Brennan stelt zich hier kwetsbaar op, en onthult tevens hoe zijn humor is ontstaan. Dat hoor je vervolgens terug in de oneliners. 3 Mics is dan ook een gedurfd concept: het combineren van humor met persoonlijke anekdotes, zonder dat het vervelend wordt. Bovenal geeft die combinatie de voorstelling meer cachet. Je begrijpt waarom Brennan de artiest – vanwege zijn achtergrond – bijvoorbeeld zoekt naar oplossingen voor maatschappelijke problemen. Zoals ergens in het midden van de avond: ‘Ik heb een oplossing voor racisme. Heb seks en maak baby’s met iemand van een ander ras. Zodat iedereen er uiteindelijk hetzelfde uitziet.’ Brennan is alvast begonnen: ‘Ik heb een relatie met een Aziatisch-Amerikaanse dame.’

Neal Brennan: 3 Mics, vanaf 17 januari bij Netflix

Lees ook