Men in Black: International

Men in Black International: een belediging voor de franchise

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

Deze derde sequel is schokkend inspiratieloos en saai, verlammend ongeestig en ook door Chris Hemsworth en Tessa Thompson niet te redden.

In de originele Men in Black uit 1997 zagen we de geweldige Tommy Lee Jones als een doorgewinterde en in zwart pak gestoken geheim agent die de aardbewoners beschermt tegen kwaadaardige buitenaardse bezoekers. Will Smith speelde het groentje dat hij moest opleiden. Fijne onderkoelde humor, dito zwarte zonnebrillen en voor die tijd prachtige visuele effecten en gedenkwaardige aliens. In deel twee uit 2002 werd de magie uit het origineel reeds behoorlijk de nek omgedraaid, terwijl in het erg onevenwichtige deel drie uit 2012 tenminste nog een paar originele vondsten en wendingen zaten. In dit vierde deel zijn beide hoofdrolspelers vervangen door Chris Hemsworth en Tessa Thompson, die in hun Marvel-rollen als Thor en Valkyrie al bewezen dat ze een fijn duo zijn, maar door het slappe verhaal en hun platte karakters hebben ze hier bijzonder weinig speelruimte. Regisseur Barry Sonnenfeld van de eerste drie films (en ooit de legendarisch goede cameraman van de vroege films van de Coen-broeders) is vervangen door actieregisseur F. Gary Gray (Fast & Furious 8, Straight Outta Compton).

Dit keer is de vijand niet alleen buitenaards, maar vooral intern: er lijkt een mol te zitten in de Men in Black. Opperhoofd van de dienst is Liam Neeson, die topagent Chris Hemsworth en nieuwkomer Tessa Thompson de opdracht geeft die mol te vinden en uit te schakelen. Het verhaal is een rommeltje dat vooral bedoeld lijkt om een aantal fijne locaties - Londen, Parijs, Napels - voor te schotelen en wordt geserveerd met een hoop lawaai, middelmatige CGI en verspilde 3D. Zie de trailer: je hebt dit soort actiefilm-gedoe allemaal al vele keren gezien, maar dan beter. Een kleine poging tot maatschappelijke relevantie - er werken zoveel vrouwen bij Men in Black dat de naam van de organisatie een paar keer belachelijk wordt gemaakt - valt in het niet bij de tijd die het script inruimt voor talloze - vooral visuele - verwijzingen naar de eerdere films, waarvan alleen de cameo van het hondje uit deel één een gevoel van prettige nostalgie oproept. Voor de rest is het allemaal een onlogische opstapeling van uit de lucht vallende elementen - iets over portals naar andere dimensies die door Eiffel, ontwerper van de gelijknamige toren, werden ontdekt, want Eiffel was de eerste Man in Black, zo leren we. Parbleu!

Wat de eerdere sequels nog enige sjeu gaf, was de dynamiek tussen Tommy Lee Jones en Will Smith, maar dat lukt Hemsworth en Thompson totaal niet. Vooral doordat de door Hemsworth gespeelde top-agent het mannelijk equivalent is van het domme blondje: een lekker ding dat vooral zijn looks inzet maar zo dom en ongefocust is dat zijn status als de beste agent van de dienst volkomen ongeloofwaardig is. Het geschmier van Hemsworth is tenenkrommend om te zien; als een actrice zichzelf zo te kijk zou zetten als oliedom lustobject, dan zou ze tegenwoordig bergen kritiek over zich heen krijgen. Thompson weet niet veel meer te doen dan geamuseerd haar wenkbrauwen op te trekken over het geklooi van haar baas, die ze moederlijk in bescherming neemt tegen zichzelf en tegen de aliens, daarbij geholpen door een sidekick in de vorm van een levend en extreem bijdehand schaakstuk die als personage zo uit de lucht is gegrepen dat je als kijker ook niet veel meer kan doen dan je wenkbrauwen optrekken.

Na bijna twee uur gekakel is het allemaal weer voorbij, maar hangt de dreiging van een vijfde deel levensgroot in de lucht. Alles zal afhangen van de kaartverkoop, maar zelfs de meest vergevingsgezinde bioscoopbezoekers zullen zo'n moeite hebben zich de film een kwartier na afloop nog te herinneren - een vergelijking met de door de Men in Black gebruikte 'neuralyzer' dringt zich op - dat mond tot mond reclame vrij onwaarschijnlijk lijkt. Bekijk liever het origineel, dat ongeveer bij alle VOD-kanalen is te streamen.

https://youtu.be/_XRj_tTk-3s

Men in Black: International is nu te zien op Netflix. Deze recensie werd eerder geplaatst naar aanleiding van de bioscooprelease.

Lees ook