Las Chicas del Cable S01E01: aardig verkleedfeestje heeft weinig om het lijf

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

Spaanstalige Netflix Original-serie Las Chicas del Cable wekt met overdadige sets en kostuums hoge verwachtingen. Voorlopig worden die niet waargemaakt.

Las Chicas del Cable verwijst naar de telefooncentrale waar de vier de hoofdpersonen werken achter het schakelbord, anno 1928. Aan het werk zal je de dames echter niet snel spotten, want Las Chicas del Cable vinden wat ze daarbuiten doen veel interessanter. Zo is Alba (Blanca Suárez) er alleen om de kluis te beroven, en is de vader van Carlota (Ana Fernández) een kolonel die zijn dochter niet aan het werk wil zien. Ángeles (Maggie Civantos) heeft eenzelfde probleem: haar man wil dat ze voortaan thuisblijft om voor hun kind te zorgen. Plattelandsmeisje Marga (Nadia de Santiago) heeft vooral last van heimwee in het bruisende Madrid.

‘In 1928 waren vrouwen accessoires om mee te pronken,’ begint de commentaarstem, ‘objecten zonder mening of besluitvorming.’ De overvloedig aanwezige verteller suggereert vervolgens dat de kijker een sterk staaltje girlpower in de roaring twenties te wachten staat. Redelijk ironisch, aangezien de serie haar personages behandelt als weinig meer dan leuke plaatjes om naar te kijken. Alle budget lijkt gestoken te zijn in de styling, terwijl de makers beter hun aandacht hadden kunnen richten op het uitdiepen van hun personages. Deze zijn redelijk simpel uitgelijnd, waardoor het algauw typetjes worden. Dat de actrices in kwestie het er dik bovenop leggen, helpt daarbij niet. Suárez heeft flink wat ervaring op haar naam staan; zo werkte ze met regisseur Pedro Almodóvar in La piel que habito. Als dievegge Alba kijkt ze echter zo nadrukkelijk sluw en plottend om zich heen in werkelijk elke scène waarin ze voorkomt, dat het implausibel wordt dat ze ooit een succesvolle roof heeft gepleegd.

Je cookie-instellingen zorgen ervoor dat je dit deel van de website niet kunt zien.

Wijzig hier je cookie-instellingen

Seriebedenkers Ramón Campos, Teresa Fernández-Valdés en Gema R. Neira hebben gezamenlijk gewerkt aan succesvolle series als Grand Hotel, Velvet en Seis Hermanas – allen kostuumdrama’s die prima bekeken werden. Genoeg ervaring, dus waar gaat het mis? De crux ligt in de pretentie van de serie: er is te veel gewauwel over emancipatie en onafhankelijkheid voor een plotje dat zo doorzichtig is opgezet om romantische koppeltjes te vormen. Iets met woorden en daden. De serie lijdt op alle vlakken onder deze schizofrenie. Zo bestaat de soundtrack deels uit moderne uptempo muziek die wordt onderbroken door drakerige muzikale cues zodra er een man in beeld komt, en is regisseur Carlos Sedes drukker met het schieten van mooie plaatjes dan met z’n eigen hoofdpersonen. Grootste flater is dat binnen de eerste aflevering voor elk van de vier vrouwen een potentiële vlam is voorgesteld – in het geval van Alba zelfs twee. Onafhankelijke vrouwen aan de top, maar laat ze in godsnaam niet single zijn. Het is te hopen dat de rest van het seizoen het niveau wat opkrikt. Voorlopig is Las Chicas del Cable vooral een aardig verkleedfeestje dat weinig meer om het lijf heeft dan een telenovela.

Las Chicas del Cable S01, vanaf 28 april op Netflix

Lees ook