Gooijer ziet: sequels

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

Wie heeft de schuld van die eindeloze reeks sequels?

Wie heeft de schuld van die eindeloze reeks sequels?
 

De Amerikaanse entertainment-industrie kan bijzonder origineel uit de hoek komen: de ‘slow jam’ met Barack Obama die Jimmy Fallon in The Tonight Show ten beste gaf was, ja hoe zeg je dat? Opmerkelijk? Ongebruikelijk? Raar?

Je cookie-instellingen zorgen ervoor dat je dit deel van de website niet kunt zien.

Wijzig hier je cookie-instellingen

Die Amerikaanse originaliteit beperkt zich tot televisie; de Hollywoodse popcultuur is de laatste jaren een monocultuur. Of een duocultuur, want er zijn nog maar twee soorten films: sequels en superheldenfilms. Die eerste categorie beperkt zich niet langer tot giganten als de Star Wars- en Jurrasic Park-series; ook onbeduidende films krijgen nu een vervolg. Zoals de behoorlijk leuke maar ‘kleine’ goochel/bankroof-film Now You See Me een vervolg kreeg met Now You See Me 2.

Volgens analyses die deze week in de vakbladen Variety en The Hollywood Reporter stonden, zijn al die sequels onze schuld. Althans, Hollywood moet het steeds meer hebben van kaartverkoop buiten de VS en het Europese en vooral Chinese publiek zou smeken om vervolgfilms en superheldenfilms. Maar we beginnen dat nu blijkbaar alweer af te straffen, want we komen dit jaar aanmerkelijk minder vaak opdagen. Veel sequels zijn onlangs uitgedraaid op een (relatieve) flop: Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadows, Kung Fu Panda 3, X-men: Apocalypse, Alice Through the Looking Glass, Neighbours 2: Sorority Rising, Zoolander 2, The Huntsman: Winter’s War, Divergent 3: Allegiant – de lijst recente vervolgfilms met tegenvallende kaartverkoop is zo lang dat volgens Variety en The Hollywood Reporter bij de filmstudio’s gesproken wordt van ‘sequelitus’. Dat is een bemoedigende ziekte, want wie de lijsten sequels en superheldenfilms  leest die Hollywood de komende jaren op onze netvliezen wil plamuren, zakt de moed bij voorbaat in de schoenen.

De excessen waartoe sequels kunnen leiden, beperken zich niet tot de bioscoop. Wat moeten we denken van Barack Obama die in het Witte Huis danst met Star Wars figuren, terwijl een portret van George Washington één en ander vanaf de schouw met lede ogen aanziet? Opmerkelijk? Ongebruikelijk? Raar?

Dit artikel stond eerder dit jaar op De Lagarde – Robert Gooijer is tot 30 augustus op vakantie.