Gooijer ziet: Patriots Day

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

De klopjacht op de daders van de aanslag op de Boston Marathon had gierend patriottisch verfilmd kunnen worden maar Patriots Day verkiest spanning en 'liefde' boven woede.

De klopjacht op de daders van de aanslag op de Boston Marathon had gierend patriottisch verfilmd kunnen worden maar Patriots Day verkiest spanning en ‘liefde’ boven woede.

Het macho-duo Mark Wahlberg en regisseur Peter Berg verfilmde al eerder recente historische gebeurtenissen, laatst nog het lawaaiige Deepwater Horizon over de explosie van het gelijknamige boorplatform. Subtiliteit is niet hun specialiteit; hun films zijn gewoonlijk een cocktail van twee delen adrenaline, één deel testosteron plus een olijf en een schijfje mannenvriendschap. Patriots Day is zeker hun beste samenwerking tot nu toe want verrassend subtiel en niettemin bij-de-strot-grijpend spannend vanwege de dramatische, echt-zo-gebeurde klopjacht.

Op Patriots Day vieren ze in Boston en omstreken de verjaardag van de eerste veldslag in de Amerikaanse burgeroorlog met een marathon die al sinds 1897 renners op de been brengt. Op 15 april 2013 ontploften twee met metaalschroot gevulde snelkookpannen tussen het publiek, geplaatst door de van oorsprong Tsjetsjeense broers Dzhokhar en Tamerlan Tsarnaev. Hun identiteit was vrij snel bekend en – na de traditionele conflicten tussen de lokale politie en de toegesnelde FBI – werd op 18 april besloten foto’s vrij te geven. Een klopjacht volgde en op 19 april werd Dzhokhar zwaargewond uit een door de politie doorzeefde zeilboot getrokken, na eerder per ongeluk zijn broer doodgereden te hebben. End of story.

De film heeft vier verhaallijnen die kundig door elkaar gesneden worden:


  • Het publiek en de renners, voor en na de explosies. Je leert ze kennen en vreest voor hun leven; er vallen uiteindelijk drie doden en vele, vele zwaargewonden.

  • De broers, die veel ruimte krijgen om te laten zien dat ze verwende half-criminele klootzakken zijn die vooral verzot zijn op dure spullen, softdrugs en porno en een stuk minder vroom leven dan de gemiddelde atheïst. Maar het zijn géén monsters; het is opvallend hoe vooral de jongste broer Dzhokhar, die op sleeptouw wordt genomen door de veel radicalere Tamerlan, van het script de ruimte krijgt om menselijk te zijn. In een mindere film was hij slechts een inktzwarte schietschijf geweest.

  • De diverse politiediensten: Wahlberg is een fictieve politieman uit Boston die bij alle cruciale gebeurtenissen aanwezig is en zo voor de kijker lijn brengt in het verhaal. De rest van de karakters is echt: John Goodman speelt commissaris Ed Davis van Boston, Kevin Bacon speelt FBI special agent DesLauriers (Bacon wordt erg grimmig op zijn oude dag en is steeds geschikter voor dit soort rollen) en de als altijd geweldige J.K. Simmons speelt de stoïcijnse politiesergeant Pugliese uit het stadje Waterton.

  • Want in Waterton speelt zich de finale af, een gigantische shootout tussen de zwaar bewapende broers en toegesnelde agenten die visueel adembenemend is maar ook, doordat je zowel met de politiemensen als de broers enige tijd hebt doorgebracht, daadwerkelijk spannend blijft, al ken je de afloop al uit de krant.


Wahlberg en de regisseur vertellen overal dat hun film een boodschap van liefde is en niet van haat. Een tenenkrommende monoloog van Wahlberg op het eind van de film, over dat liefde altijd zal winnen van haat, onderstreept dit met een heel dikke roze spreekwoordelijke viltstift. In het staartje van de film worden de echte hoofdrolspelers van het drama geïnterviewd. Deze daadwerkelijke slachtoffers, politiemensen en politici vertolken ook de mening dat hoop, gemeenschapszin en liefde toch eigenlijk hebben gewonnen. Je moet wel heel cynisch zijn om hun teksten niet enigszins indrukwekkend te vinden, al is het wel een beetje op het randje.

Dat Patriots Day virulent patriottisme en totale eenzijdigheid weet te vermijden is een goede zaak; de film had heel goed totaal onverteerbaar kunnen worden. De enige echte faux pas van de makers is de zeer agressieve manier waarop de vrouw van Tamerlan wordt afgeserveerd. Deze Katherine Russell, van oorsprong zo Amerikaans als Coca Cola en ondanks gerede twijfels aan haar verhaal nog steeds niet aangeklaagd voor wat dan ook en dus voorlopig onschuldig, wordt totaal zwartgemaakt en neergezet als een afgrijselijk persoon. Met deze karaktermoord komt dan toch een akelig patriottisch aapje uit de mouw van Patriots Day gekropen: als Amerikaanse is Russel eigenlijk erger dan de bommenleggers zelf. Van Tsjetsjenen kan je alles verwachten, lijkt de film te zeggen, maar Russel is erger: een vuile landverrader.

In deze clip de belangrijkste autoriteiten in actie, daaronder de trailer.

https://youtu.be/t1zC1qpPdLs

https://youtu.be/KJXqh2rDehg

Patriots Day draait vanaf 12 januari in 62 steden

Lees ook