Gooijer ziet: Melancholia

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

Eén van de weinige must see films die deze eeuw tot nu toe voortbracht, vooral wegens de formidabele Kirsten Dunst.

Eén van de weinige must see films die deze eeuw tot nu toe voortbracht, vooral wegens de formidabele Kirsten Dunst.
Melancholia, van de getalenteerde, knettergekke Deense filmer Lars von Trier, is een bijzondere belevenis. Het is zo'n film die kijkers verdeelt in drie categorieën: je vindt hem geweldig (vijf sterren), je voelt hem aan maar hebt bezwaren (drie à vier sterren) of je vindt hem oersaai en begrijpt er geen moer van (nul sterren). De laatste categorie is groot.

Wie depressie nog niet kent, weet na Melancholia wat het is: zelden werd de grijze stroop waarin een mens belandt tijdens zo'n periode zo spectaculair poëtisch en volslagen origineel verbeeld. Geen psychiaters of klinieken, maar een totaal verkrampte rijkeluisbruiloft, waarop het bruidje Justine (Kirsten Dunst, die in Fargo 2 de verre van depressieve Peggy Blumquist speelde) langzaam steeds verder wegzakt in inktzwarte melancholie, terwijl de zwerfplaneet Melancholia ons zonnestelsel binnendringt en langzaam op de aarde afstevent.

Zwerfplaneet? Ja, Melancholia is ook een apocalyptische sciencefictionfilm, waarbij de nieuwe planeet zowel staat voor de vernietiging van de hele aarde als voor de vernietiging van de geest van Justine. En een opera is de film ook - zonder zang weliswaar, maar met de tamelijk verpletterende muziek van Wagners opera Tristan und Isolde, en net als die opera verdeeld in drie bedrijven. In de ouverture zien we het hele verhaal in slow-motionscènes alvast aan ons voorbijtrekken en in de twee bedrijven 'Justine' en 'Claire' zien we hoe de depressieve Justine en haar rationele zusje Claire (Charlotte Gainsbourg) zeer verschillend reageren op de desastreuze bruiloft (het feest in Festen is er niets bij) en de aanstaande vernietiging van de aarde.

De ouverture staat geheel online in HD en als je deze buitenissige openingscène van acht minuten bekijkt (tip: zet geluid tandje harder), weet je meteen of je in de nulsterrencategorie valt:

Je cookie-instellingen zorgen ervoor dat je dit deel van de website niet kunt zien.

Wijzig hier je cookie-instellingen

Dunst heeft in de ouverture geen tekst, maar haar begoochelende uitgeblustheid is schokkend goed; haar rol in Melancholia leverde haar op het festival van Cannes terecht de prijs voor beste actrice op. Een ander sterk punt van de film zijn de beelden: zonder statief geschoten, kraakhelder dankzij de beste digitale camera's en met af en toe zeer effectief gebruik van een Phantom-drone voor meeslepende scènes in vogelperspectief.

Kortom: gun jezelf vanavond Melancholia en lees, als je toch tot nul sterren besluit, na afloop in elk geval de prima duiding van de film op Wikipedia.

Melancholia, 3 september, 00:00 uur, NPO2

Lees ook