Gooijer ziet: Bad Moms

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

De schrijvers van de grappige - en ranzige – jongenskomedie The Hangover herhalen met Bad Moms hun trucje: een grappige – en ranzige - meisjeskomedie.
 

Het moederschap is zoals bekend het mooiste dat er is en tegelijkertijd een nachtmerrie van Bijbelse proporties. Waar The Hangover ging over het reële luxeprobleem van mannen die het lastig vinden afscheid te nemen van de tomeloze zorgeloosheid van hun adolescentie, gaat Bad Moms over het evenzeer reële (en misschien iets minder luxe) probleem van vrouwen die doodmoe worden van de steeds ingewikkelder eisen die het moederschap stelt. Of beter gezegd: de eisen die moeders aan zichzelf (laten) stellen. De gedachte achter Bad Moms is dat het op een gegeven moment zo erg wordt dat je niet anders kunt doen dan de handdoek een tijdje in de ring gooien en het met vriendinnen op een zuipen te zetten. En op een dansen en vreten en vreemdgaan. Net zo flauw dus als The Hangover, maar net als die film met een paar zeer goede acteurs/actrices en een aanhoudend salvo van gewaagde grappen over opvoeden, seks en het andere geslacht. Ultieme herkenbaarheid voor iedereen die weleens in de buurt komt van relaties en opvoeding. De humor is aanstekelijk grof ­ of afstotelijk grof, dat hangt van de kijker af. Als hoofdrolspeelster Mila Kunis ­ die een grote flair voor komedie blijkt te hebben – door haar vriendinnen wordt gedwongen om een jurkje uit te kiezen dat tot een onenightstand zou moeten leiden, kiest ze een exemplaar dat zo zedig is dat een van haar vriendinnen vraagt: ‘wat wil je nou eigenlijk, wil je geneukt worden of geadopteerd?’ Daarna krijgt ze advies over het verschil tussen de seksuele omgang met besneden (in de VS de standaard) en onbesneden mannen, waarbij een van de vriendinnen als stand-in voor de penis wordt gebruikt en haar sweater als stand-in voor de voorhuid. Het is kortom allemaal heel erg flauw en gaat allemaal heel erg ver, maar het bedremmelde gezicht van actrice Kristen Bell die de penis speelt, is het toegangsgeld voor de bioscoop al waard.

Bad Moms heeft een vrij slap verhaal en is wat sentimenteel en tweeslachtig soms (de moms hebben uiteraard een haat/liefdeverhouding met hun kinderen) maar de drie hoofdrolspeelsters schitteren in individuele scènes. Wereldschokkende inzichten levert Bad Moms niet op maar dat het moederschap onomwonden als afgrijselijk wordt afgespiegeld, is verfrissend. De trailer is hier [http://www.traileraddict.com/bad-moms/feature-red-band-trailer] te zien.