Easy S03

Easy S03E01-02: meesterlijk en komisch

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

We nemen afscheid van het briljante Easy, Joe Swanbergs huzarenstukje, waarin ongemak, onoprechtheid en euforie zo heerlijk samenkomen.

Het eindshot van de eerste aflevering van het derde seizoen van Easy, is typisch Joe Swanberg (de regisseur en scenarist van de in Chicago gesitueerde dramaserie): echtgenoten Kyle (Michael Chernus) en Andi (Elizabeth Reaser) zitten naast elkaar in bed, en staren gebiologeerd naar hun smartphone, op zoek naar een Tinderdate. Het is het toonbeeld van een huwelijk waarin de romantiek geleidelijk is weggesijpeld, en Andi’s verlangen naar een open relatie – daar smachtte ze naar - lijkt de druppel te zijn geweest.

https://www.youtube.com/watch?v=GdJCN7f9ttM

Beide personages worstelen met het daten en het cultiveren van romantische relaties buiten hun instabiele huwelijk. Zo blijkt Kyle’s nieuwste romance geen onverdeeld succes, wanneer hij door haar in de ‘friendzone’ wordt geplaatst: ‘Ik wil graag dat we overgaan naar een minder romantische modus.’ Ook merkt ze op dat hij ‘alle dingen waar ik naar verlang’ al heeft. Ze bedoelt daarmee een echtgenoot, kinderen, en een huis. Dat is wel ironisch: als Kyle’s echtverbintenis niet bestand blijkt tegen buitenechtelijke affaires, dan kan hij (het zien van) zijn kinderen en het wonen in een mooi huis wel op zijn buik schrijven.

Voor Andi gaat het ontmoeten van dates een stuk soepeler. Totdat ze gevoelens krijgt voor een jeugdvriend en Kyle om permissie vraagt om hem te daten (ook zo’n rare, of zoals de Amerikanen zeggen ‘quirky’, passage). Hoewel Andi tijdens de wekelijkse therapie met Kyle aangeeft dat ze niet per se gelukkig is, verzwijgt ze dit opzichtig voor de nieuwe man in haar leven, waar ze graag seks mee wil hebben: ‘I’m doing great.’ Het is exemplarisch voor de menselijke scenario’s van Swanberg, waarin ongemak, onoprechtheid en euforie vaak hand in hand gaan.

Swanbergs stijl wordt ook wel 'mumblecore' genoemd: acteurs die door vrij improvisatiespel soms mompelen, acterend in zijn lowbudgetfilms. Je zou ook kunnen zeggen dat hij nauwgezet cast – er zijn nu eenmaal acteurs die zonder twijfel passen in een Swanberg-productie. Zoals de hoofdrolspeler uit de tweede aflevering – wiens naam onbekend blijft. Het is een dertiger, met een baan bij een spyshop. Op een dag mag hij invallen voor één van de detectives en krijgt hij de opdracht een huis te surveilleren. Dit smaakt naar meer – en daar komt de overtreffende Swanberg-trap – en de man mag een onderdanige slaaf spelen op een sm-feestje (waar de zoektocht naar een schuinsmarcheerder plaatsheeft).

De eerste aflevering van het derde seizoen laat zich omschrijven als frivool maar meesterlijk drama, gelardeerd met komische momenten. De tweede aflevering valt in de categorie hedendaagse sexploitation met hilarische grappen. Want Swanberg kiest zonder blikken of blozen zo voor een lang vergeten genre of een kekke verhaalwending, puur omdat het kan. Hij heeft de volledige creatieve controle over Easy. Aan de serie komt nu na drie seizoenen een einde. Critici zijn en waren lovend, maar er werd naar alle waarschijnlijkheid te weinig naar gekeken (een waardeloos argument om een serie te annuleren, maar toch).

De serie zou wellicht een doorstart kunnen maken bij zender HBO, waar Easy’s tegenhanger High Maintenance ooit ook een thuis vond. Want eigenzinnige televisie zoals Easy is zeldzaam. Hulde aan Joe Swanberg.

Easy S03, vanaf 10 mei 2019 op Netflix

Lees ook