Vrijdag Top Tien: Films die voldoen aan de F-rating

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

Elke week presenteren we een top tien bestaande uit televisieseries en films die beschikbaar zijn in het Nederlandse VOD-aanbod. Met vandaag: films gemaakt door vrouwen.

Onlangs implementeerde IMDb de F-rating. Dit ratingsysteem, dat in 2014 werd bedacht als opvolger van de Bechdel-test, kijkt naar de rol van vrouwen in films. Om het predicaat ‘F’ te bemachtigen moet een film een grote vrouwelijke hoofdrol hebben, een vrouwelijke scenarioschrijver, of een vrouwelijke regisseur. 22.000 titels krijgen vooralsnog het predicaat. Dat is natuurlijk nog veel te weinig. Maar het is evenwel een begin. In deze top tien kijken we naar films die voldoen aan de F-rating. Het onderstaande lijstje bestaat uit films met – in ieder geval – belangrijke vrouwelijke rollen, die door vrouwen zijn geschreven en/of geregisseerd.

(10) Zurich (2015, Pathé Thuis)
Laten we beginnen met een Nederlands project. Geschreven door Helena van der Meulen en geregisseerd door Sacha Polak. Met een schitterende hoofdrol voor zangeres Wende Snijders, die we volgen gedurende een ingrijpende gebeurtenis in haar leven. Het enige minpunt in deze film is een telefoontje ergens in de derde akte waardoor allerlei onnodige achtergrondinformatie wordt verstrekt.

(9) Enough Said (2013, Itunes/Microsoft Store/Google Play)
Fijne tragikomedie met fijne actrices: Julia Louis-Dreyfus en Catherine Keener. En een van de laatste rollen van knuffelbeer James Gandolfini. Over gescheiden mensen die de durf hebben opnieuw op zoek te gaan naar geluk in hun leven. Geschreven en geregisseerd door Nicole Holofcener, wier Please Give (2010) eigenlijk nog beter is, maar niet beschikbaar.

(8) Take This Waltz (2012, Pathé Thuis/Google Play)
Sarah Polley bewandelt niet de makkelijkste wegen in haar carrière: als actrice werkt ze uitsluitend samen met regisseurs die geen exponent zijn van Hollywood, en als filmmaker maakt ze ontzaglijk intelligente films zoals Take This Waltz, over een getrouwde vrouw die verliefd wordt op de buurman. Met mooie rollen van Michelle Williams en Sarah Silverman. Polleys Stories We Tell (2012) is overigens nog geslaagder, maar nergens te vinden.

(7) We Need to Talk About Kevin (2011, Itunes/Pathé Thuis/Google Play)
In deze film staat de relatie tussen een moeder en haar zoon centraal. Een soort indie-variant op The Omen (1976). De zoon is van jongs af aan al een duivel; een merkwaardig kind dat zal uitgroeien tot een monster. Lynne Ramsay is co-scenarist en regisseert. Tilda Swinton speelt de hoofdrol en excelleert, zoals gebruikelijk.

(6) The Virgin Suicides (1999, Itunes)
Deze film is geenszins recent, maar uit protest toch opgenomen in deze top tien. Van Sofia Coppola kan je Marie Antoinette (2006), The Bling Ring (2013) en Lost in Translation (2003) namelijk nergens terugvinden. The Virgin Suicides is een meesterwerk over een groep meisjes die wel erg beschermd wordt opgevoed. Met een intrigerende rol van Kirsten Dunst.

(5) Zero Dark Thirty (2012, Netflix/Videoland)
In het team van commando’s dat verantwoordelijk was voor de dood van Osama Bin Laden zat geen vrouw, zo zien we in deze film. Maar op de achtergrond waren er wel vrouwen werkzaam, bijvoorbeeld een CIA-agent die wordt gespeeld door Jessica Chastain. Deze film is vooral goed omdat regisseur Kathryn Bigelow het onderwerp – Amerikaanse oorlogen in Irak en Afghanistan – zo goed weet te verbeelden, zoals ze ook al deed in The Hurt Locker (2008).

(4) L’Avenir (2016, Pathé Thuis)
In een top tien waarin vrouwelijk talent wordt bezongen kan Isabelle Huppert niet ontbreken – zij is zonder twijfel een van de grootste. In deze samenwerking met regisseur/scenarist Mia Hansen Love speelt ze een hoogleraar wier ogenschijnlijk aangename bestaan plots verandert in chaos. En met die chaos gaat Huppert vervolgens zo kalmpjes om. Alleen zij kan dat.

(3) Winter’s Bone (2010, Itunes/Google Play)
In dit voor vier Oscars genomineerde redneckdrama zien we hoe Ree – mooi vertolkt door Jennifer Lawrence – zich moet ontfermen over haar zusje, terwijl vader afwezig is en moederlief ontoerekeningsvatbaar. Regisseur/scenarist Debra Granik laat haar film afspelen in de Appalachen, een plek waar andere wetten en regels gelden.

(2) Toni Erdmann (2016, Itunes/Google Play/Pathé Thuis)
Dit bijna drie uur durende tragikomisch verhaal was een van de verrassingen van vorig jaar en de kroon op de carrière van filmmaker Maren Ade. Zij presenteert een semi-autobiografisch verhaal over de relatie tussen een norse zakenvrouw (Sandra Hüller in topvorm) en haar koddige vader (Peter Simonichek). Nu wordt er zelfs een Amerikaanse remake gemaakt van deze film: met rollen voor Jack Nicholson en Kristen Wiig, zo wordt gefluisterd.

(1) Fish Tank (2009, Pathé Thuis)
Je kan allang niet meer om Andrea Arnold heen. Deze laatbloeier maakt al enige tijd uiterst intrigerende sociaal-realistische films; momenteel draait haar American Honey in de bioscoop, met acteurs zonder acteerervaring. Dat deed Arnold al vaker, zoals in Fish Tank, over een 15-jarig meisje – de memorabele Katie Jarvis in haar eerste rol – met grootse ambities. Dankzij ruzies met haar moeder komen die voortdurend in het geding.

Dan rijst de vraag: waarom zitten er overwegend Engels gesproken titels in deze lijst en uitsluitend witte vrouwen? Dat komt omdat veel titels simpelweg ontbreken in het Nederlandse VOD-aanbod.

Dan moet je denken aan:

35 Shots of Rum (2008)
De Franse filmmaker Claire Denis heeft weinig dialoog nodig in dit mooie verhaal over een relatie tussen een vader en een dochter in een buitenwijk in Parijs.

Jean of the Joneses (2016)
Stella Meghie’s speelfilmdebuut over een Afro-Amerikaanse twintiger en haar familie in New York draaide wel op het afgelopen IFFR en is in Amerika al lang en breed te zien.

The Babadook (2014)
Een instant klassieker over een moeder die zich zorgen maakt over haar zoon en een behekst prentenboek. Horror meets arthouse. Van Jennifer Kent.

La mujer sin cabeza (2009)
Intrigerend drama toont onder meer de verschillen tussen arm en rijk in hedendaags Argentinië. Van filmmaker Lucrecia Martel.

Ook de Denen Susanne Bier en Lone Scherfig ontbreken in het VOD-aanbod. Alsmede het werk van de enige vrouwelijke Gouden Palm winnaar ooit: Jane Campion. Het onlangs gerestaureerde Tsjechische meesterwerk Daisies/Sedmikrásky (1966) is eveneens nergens te vinden. Net als vele andere klassiekers, zoals films van Agnes Varda, Ida Lupino en Chantal Akerman.

Maar niet getreurd: bioscoopliefhebbers kunnen binnenkort wel naar de nieuwe van Kelly Reichardt: Certain Women. Een zich in ruraal Montana afspelend drieluik over drie belangwekkende vrouwen.

Lees ook: Vrouwen in Series: hoe geëmancipeerd is Hollywood?