De biografie van Serious Request

De biografie van Serious Request

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

Hoe kwam Serious Request tot stand? In gesprek met de makers van het eerste uur.

Op vrijdag 17 september 2004 vond in een klein vergaderkamertje in de Peperbus, thuishonk van radiozender 3FM in Hilversum, een ‘denktankbijeenkomst’ plaats. Onderwerp van gesprek: de eindejaarsprogrammering. Het ging in die tijd niet goed met 3FM. De luistercijfers stonden onder druk, een reorganisatie zorgde voor onrust en gezichtsbepalende dj’s als Rob Stenders en Ruud de Wild hadden het station net verlaten. December zou de maand worden van de Top 2000 van Radio 2. Wat was 3FM nog?

Toch begon de bijeenkomst met iets anders. Eerder die maand was in Beslan in Rusland een gijzelingsactie op een school geëindigd in een bloedbad. De radiomakers waren er vol van. Kon 3FM niets iets doen? Toen even later de eindejaarsideeën over tafel vlogen, paste deze vraag wonderwel bij de inval van een ‘kerstrequest’, waarbij luisteraars zouden betalen om hun kerstplaat op de radio te krijgen. De opbrengst was voor een goed doel. Dj’s Giel Beelen, Sander de Heer en Jan-Willem Roodbeen gingen erop doordenken.

Op donderdag 23 september volgde een derde brainstorm. Beslan bleek al de aandacht te hebben van meerdere hulporganisaties. Toevallig had Beelen onlangs, midden in de nacht, iets over Darfur gezien op tv. In die regio in Soedan werd de Afrikaanse bevolking uitgemoord door haar eigen regering. Als 3FM iets met een goed doel wilde, was Darfur minstens zo geschikt. De afdeling productie zou bellen met het Rode Kruis.

Roodbeen had een idee voor het bijbehorende radioprogramma. ‘We kunnen een studio met veel glas neerzetten, bij wijze van spreken op de Dam in Amsterdam, met drie dj’s erin die je kunt volgen,’ opperde hij. Zo’n Big Brother-achtige radiosoap deed denken aan een promotiestunt voor het computerspel De Sims. In oktober zou in Utrecht een ‘Glazen Sims Huis’ verrijzen, waar vier dagen lang een gezin zou wonen, gevolgd door webcams.

Roodbeens idee werd niet direct omarmd. Beelen, bijvoorbeeld, vreesde lamlendigheid. ‘Big Brother-achtige toestanden, dat ze met zijn allen op de bank liggen en champagne drinken. Ze moeten wel afzien,’ vond hij. Roodbeen, die destijds voor de EO werkte, herinnerde zich een artikel over pelgrimages. ‘Als ze nou eens gingen vasten?’ stelde hij voor. Beelen zegt overigens hetzelfde geopperd te hebben. Hoe dan ook: het concept was opeens zonneklaar. Drie dj’s, in een huis annex radiostudio met veel glas, op een plein ergens in Nederland, vastend voor Darfur, gedurende vijf dagen, eindigend op Kerstavond. ‘De Glazen Kas’ zou het heten, want op tv liep al een soapserie met de titel Het glazen huis.

De afdeling productie ging aan de slag. Het huis moest een portakabin zijn, zo’n bouwkeet, vond productieleider Ben Houdijk. Dj en Utrechter Claudia de Breij zou bij haar goede vriendin Annie Brouwer-Korf, burgemeester van Utrecht, eens polsen of het huis niet op de Neude kon staan. Het Rode Kruis was dolblij met aandacht voor ‘stille ramp’ Darfur, die maar moeilijk in de publiciteit belandde. Van het geld kon mooi een noodhospitaal gebouwd worden. Dj Eric Corton moest zo snel mogelijk naar Tsjaad, om in het grensgebied met Darfur reportages te maken. Pas begin november 2004 was het uitzoekwerk gedaan en kon de productie beginnen.

De actie, die 3FM Serious Request was gaan heten, kwam verrassend weinig hobbels tegen. Behalve het obstakel geld herinnert zich Houdijk nog iets anders. ‘Een paar dagen voor het huis zou opengaan, kreeg ik een telefoontje van de netmanager van Nederland 1. Die vroeg of hij in de loze uren onze beelden mocht uitzenden. Waanzinnig natuurlijk! Alleen: daar was de productie totaal niet op ingesteld.’ Houdijk had genoeg bandbreedte voor internet, maar niet voor televisie. Een houtje-touwtje-oplossing bood uitkomst. ‘We knoopten eindjes internetkabel aan elkaar,’ vertelt Houdijk. ‘Van het huis naar de Neudeflat, naar Hoog Catharijne, naar Amsterdam, naar Hilversum.’ Het systeem werkte perfect, met één uitzondering op de eerste uitzenddag. ‘Bleek dat iemand ergens een firewall open had laten staan.’

3FM Serious Request ging van start op maandag 20 december, met de leus ‘Jouw druppel op een gloeiende plaat’. De dj’s die in het huis plaatsnamen, waren Giel Beelen, Claudia de Breij en Wouter van der Goes. Het was even wennen. ‘Ik weet nog dat ik om zes uur ‘s ochtends ‘De vogeltjedans’ instartte en niet wist wat de volgende plaat zou zijn,’ vertelt Beelen. Toch stond de telefoon al snel roodgloeiend.

Voor artiesten was het ook wennen: december was voor velen een vakantiemaand. Wilbert Mutsaers – later zendermanager van 3FM, toen werkzaam bij platenmaatschappij Universal – ontving vanuit Utrecht aanvragen voor liveoptredens. ‘Wij dachten: wat is dat voor actie?’ Toen hij een kijkje ging nemen, constateerde hij dat het grote publiek ook nog niet warmliep. ‘Het was er helemaal niet druk.’ Vanuit het huis zag Beelen hetzelfde: ‘In de loop van de week liepen er steeds meer mensen langs, maar veel was het niet. De zwervers van de Neude kenden we beter.’ Het vasten viel hem ondertussen niet mee. Wel bleef hij gewoon roken en cola drinken. ‘Dat waren de dingen waarop ik leefde in die tijd.’

De actie bleef de hele week in beweging. Zo had Maikal Steur, op de Neude verantwoordelijk voor productie, bij Gamma een brievenbus gezien. Hij belde Houdijk en beiden leek het een goed idee om een sleuf in het huis te hebben waar bijvoorbeeld bandjes hun demo’s doorheen konden gooien. Het liep anders. Houdijk: ‘Mensen begonnen geld door dat ding te gooien. Op de tweede dag zaten we met duizenden euro’s aan contanten in het huis. En we hadden geen kluis, niks.’

Houdijk laadde tientallen kilo’s aan muntgeld in zakken en reed langs de banken. Niemand wilde het hebben. ‘Ik kreeg van die kleine zakjes waar je een paar munten in kunt doen. Dat schoot natuurlijk niet op.’ Uiteindelijk schoot het postkantoor op de Neude te hulp. De directeur was bereid om, met zijn managementteam, al het geld te tellen en het na afloop van de week op de rekening van het Rode Kruis te storten.

In aanloop naar Kerstavond groeide het gevoel dat die vrijdag 24 december meer luister bijgezet moest krijgen. Het zou tenslotte het moment zijn waarop de dj’s uit het huis kwamen en het geldbedrag bekend werd gemaakt. In allerijl werd een veiling georganiseerd en wat artiesten geboekt. De dj’s kregen ondertussen te maken met een dokter. Beelen: ‘Die maakte zich ongerust. Hij dacht: die drie zijn kapot van het vasten, en opeens moeten ze de kou in.’ De arts besloot dat de dj’s, vlak voordat ze naar buiten kwamen, een kop bouillon moesten nemen. Beelen ging bijna van zijn stokje. ‘Ik kreeg allemaal vlekken voor mijn ogen. Ik weet niet of die bouillon zo’n goed idee was.’ De slotavond was een enorme ontlading. Na een week lang keihard werken – Houdijk: ‘We wisten niet waar we aan begonnen’ – stonden er mensen op de Neude en bleek de actie 915.955 euro opgehaald te hebben. Ruim voldoende voor een noodhospitaal in Darfur.