Counterpunch: een rauw kijkje in de bokswereld

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

Documentairemaker Jay Bulger evenaart Martin Scorsese in de wijze waarop hij boksen in beeld brengt. De liefde voor de sport druipt in Counterpunch van het scherm.

Er zijn in de loop der tijd al heel wat klassieke boksfilms gemaakt en fictieve helden geboren. Maar nog mooier dan de Hollywoodversies, zijn de échte verhalen van mensen die voor de sport leven. Met hoogte- en dieptepunten, gevangen in een onoverwinnelijke glimlach of een verslagen oogopslag.

Filmmaker Jay Bulger was ooit zelf een angry young punk op het slechte pad en werd gered door boksen. Inmiddels ouder en wijzer, gebruikt hij zijn eigen ervaringen als startpunt voor een documentaire over de huidige stand van zaken in de Amerikaanse bokssport. Bulger manoeuvreert soepeltjes tussen uitersten, met aan de ene kant de kleine bokszaaltjes in achterbuurten die een voor een omvallen wegens geldgebrek en aan de andere kant de glamour en het grote geld van de titelgevechten.

Twee jaar lang volgt hij drie verschillende boksers die ieder op hun eigen manier hun droom proberen na te jagen. Christopher ‘Lil B-Hop’ Colbert is een aanstormend talent van achttien jaar die tijdens het filmen van de documentaire zijn eerste stappen in het professionele circuit zet. Peter ‘Kid Chocolat’ Quillin is al professional en zelfs wereldkampioen. Hij gaf zijn titel weg zonder gevecht, naar eigen zeggen om bij familie te zijn, volgens anderen om een verlies te ontlopen en tactisch zoveel mogelijk geld te verdienen. De mooiste figuur is echter Cam F. Awesome (zijn echte naam!). Hij vecht voor de eer en wil naar de Olympische Spelen, waar alleen amateurs mee mogen doen. Dus ploetert hij door zonder geld om zijn doel te bereiken. Als kijker bouw je een enorme sympathie op voor deze vrolijke en goedlachse man. Als het hem in een bepaalde gewichtsklasse niet lukt om te kwalificeren wordt hij simpelweg veganist, gaat extra hardlopen en trainen, om het vervolgens in een lagere klasse opnieuw te proberen.

Bulger doet niet onder voor Scorcese in de wijze waarop hij boksen in beeld brengt. De liefde voor de sport druipt van het scherm. De close ups van spierkabels en zweetdruppels, de beelden van de gruwelijke inspanningen en de trainingen voor dag en dauw. Het ademt allemaal een romantiek en is zo gefilmd dat je het zowat kan ruiken. De interviewtjes met mensen als Sugar Ray Leonard en Oscar de la Hoya die tussendoor komen, geven het geheel nog wat extra authenticiteit. Ook zijn er kritische noten, vooral geopperd door voormalige kampioenen, over hoe de sport is veranderd. Hoe het onder de begeleiding van figuren als zaakwaarnemer Al Haymon en Floyd Mayweather niet meer om eer en glorie gaat, maar om keiharde dollars. Kortom, hoe boksen vooral een zakelijke bezigheid is geworden.

Bulger brengt in anderhalf uur knap en gedetailleerd de contrasten tussen de verschillende uitersten binnen de sport in beeld. Counterpunch is zowel een kritische blik op de huidige stand van zaken als een liefdevolle ode aan de sport.

Counterpunch, vanaf 16 juni op Netflix

https://www.youtube.com/watch?v=p1Q4cfiho-4

Lees ook