The Crown S04

Column: The crown. En ze leefden nog lang en gelukkig?

· Door

Facebook Twitter WhatsApp

Het is dit vierde seizoen van The Crown de grote vraag: hoe accuraat is de uitbeelding van het gedoemde huwelijk van prins Charles en Lady Diana?

Het is bij The Crown inmiddels vaste prik. Ieder nieuw seizoen slaat de feitencheckmachine op hol. Want wat is er waar? En wat is verzonnen? Het vierde seizoen is dat niet anders. Opnieuw keek ik de afleveringen met mijn telefoon op graaiafstand, waarbij ik driftig op Google opzocht of de gebeurtenissen in de serie ook daadwerkelijk echt hadden plaatsgevonden. De bomaanslag op Lord Mountbatten (gespeeld door Charles Dance)? Check. De zoon van Margaret Thatcher (Gillian Anderson) die een paar dagen kwijt was in de woestijn? Check. Een man die tot twee keer toe inbrak in Buckingham Palace? Check check dubbelcheck!

Tegelijkertijd ontstond er ook weer oproer over de delen waar showrunner Peter Morgan (scriptschrijver van The Queen en het toneelstuk The Audience) lustig zijn eigen rijke fantasie op had losgelaten: wie weet er immers wat er zich bij de koninklijke familie achter gesloten deuren nu daadwerkelijk afspeelde? Hoe dichter de serie bij de huidige tijd komt, hoe verhitter de discussies worden. Er is inmiddels zelfs een kleine beweging opgestart, met onder anderen Julian Fellowes (Downton Abbey), die Netflix oproept toch vooral aan het begin van elke aflevering de disclaimer te plaatsen dat niet alles dat de kijker ziet ook op waarheid berust.

Deze publieke uitingen van verontwaardiging komen – uiteraard – niet van de ‘royals’ zelf. Als de eerste vier seizoenen van The Crown ons iets geleerd hebben is het dat de leden van het Britse koninklijk huis hun eigen mening bewonderenswaardig goed voor zich kunnen houden, zelfs wanneer het om een tv-serie over hun eigen leven gaat.

Het meeste commentaar komt dan ook uit de tweede hand, van oud-bedienden, militaire kameraden, of mensen uit de vriendenkring. Ook Michael Fagan, de man die twee keer in Buckingham Palace inbrak, liet overigens van zich horen. Hij was niet te spreken over de manier waarop hij door acteur Tom Brooke (Preacher) werd neergezet. ‘Ik ben eigenlijk veel knapper en hij heeft totaal geen charme.’ Een andere Brit uitte via een ingezonden brief zijn ongenoegen over de belabberde vliegvistechniek van prins Charles.

https://www.youtube.com/watch?v=OsRT7KAO6vU

De meeste klachten gaan, zoals verwacht, over de verbeelding van het tumultueuze huwelijk van prins Charles en Lady Diana Spencer. De serie zou vooral erg pro-Diana zijn. Het is ‘trollen van de koninklijke familie op een Hollywood-budget’, aldus een ‘goede vriend’ van prins Charles.

Nu is eigenlijk het enige dat ik me van alle koninklijke heisa van toen kan herinneren het beruchte telefoontje van prins Charles aan Camilla, waarin hij haar vertelde dat hij graag haar tampon zou willen zijn (een anekdote die The Crown dan weer niet heeft gehaald). Ik ben ook de laatste die zal pretenderen dat ik weet hoe het destijds wel is gegaan. Maar wat me bij het kijken van het vierde seizoen wel opvalt is toch de manier waarop de makers in ieder geval een poging doen om beide kanten te laten zien.

Oké, Charles (in seizoen drie en vier gespeeld door Josh O’Connor) komt er dit seizoen duidelijk niet al te best vanaf, zeker in vergelijking met seizoen drie, waarin duidelijk werd dat zijn familie er moedwillig voor zorgde dat hij nooit met zijn grote liefde Camilla (Emerald Fennell) zou kunnen trouwen. Maar er zijn van beide kanten signalen genoeg dat dit allesbehalve een sprookjeshuwelijk wordt. Charles had niet met iemand moeten trouwen terwijl hij duidelijk houdt van iemand anders. Een liefde die hij zelf blijft voeden door dicht bij Camilla in de buurt te gaan wonen.

Diana lijkt verblind door het idee van een prins op een wit paard, zelfs al is haar prins een dertien jaar oudere man wiens idee van een complimentje is: ‘Je bent een beste meid.’ Eenmaal getrouwd wordt nog pijnlijker duidelijk dat ze niet op dezelfde golflengte zitten, en dat ook nooit zullen gaan zitten. Dat haar echtgenoot helemaal niet op een uiterlijk vertoon van genegenheid – in de vorm van een dansduet in een uitverkocht theater – zit te wachten lijkt in ieder geval nooit bij Diana te zijn opgekomen. Hun relatie doet een beetje denken aan die van het centrale koppel in Rebecca, alleen dan met een veel noodlottigere afloop.

Beiden maken in het vierde seizoen fouten. Ja, het is ellendig wanneer je man eigenlijk nog steeds van iemand anders houdt. Nee, je toevlucht zoeken bij andere mannen is dan niet de juiste reactie. Koningin Elizabeth (Olivia Colman) legt de vinger precies op de zere plek, wanneer haar zoon zich beklaagt over hoe vreselijk zijn leven nu wel niet is. Hij en Diana gedragen zich allebei ‘verwend en onvolwassen’ met hun onnodige en eindeloze geklaag.

Want als er iets is dat ik heb geleerd als kind van gescheiden ouders, en als voormalige helft van eerdere romantische koppelingen, is het dit: wanneer een relatie stukloopt heeft er meestal niet maar één de schuld.

Lees ook