Bioscooppremière: Suspiria

· Door

Facebook Twitter WhatsApp

Objectief gezien is deze remake van de horror-klassieker uit 1977 op alle fronten beter, maar de impact van de film is kleiner. Niettemin een gedenkwaardige nieuwe versie van deze heksen-sage.

Om precies te zijn: een ballet-heksen-sage. Dat klinkt krankzinnig, maar Suspiria is ook krankzinnig. Het is het verhaal van Suzy, een onschuldig Amerikaans meisje - hoewel dat onschuldige later toch blijkt tegen of juist mee te vallen - dat in Duitsland een balletopleiding gaat doen bij een hoog aangeschreven dans-academie die wordt gerund door een aantal, tja, heksen. In het begin denk je als kijker nog dat de afschuwelijk strenge, veeleisende en botte leraressen alleen in overdrachtelijke zin heksen zijn, maar later blijkt dat er echt een vorm van occultisme wordt bedreven op de dansschool. Hekserij kortom, die zeer dodelijke en bloederige gevolgen heeft; de hoeveelheid stervende vrouwen is groot en het scherm kleurt regelmatig rood. Zozeer dat het origineel van de Italiaanse horror-meester Dario Argento werd verweten dat het allemaal vooral vrouwonvriendelijke sexploitation was. Voor wie dat wil checken: de aard van Suspiria uit 1977 wordt perfect duidelijk in deze zeer gore, maar tegelijk lachwekkende campy scène. Bij het bekijken ervan zullen gevoelens van afschuw, lachlust en plaatsvervangende schaamte om voorrang strijden. Suspiria anno 1977 was in elk geval, ondanks of dankzij het vaak bar slechte acteerwerk en het soms uit de rails lopende verhaal, een daadwerkelijk enge en nare film en zodoende een verdiende genre-klassieker.

Suspiria anno 2018 is een respectvolle maar nimmer slaafse remake, geregisseerd door Suspiria-fan Luca Guadagnino (Call Me by Your Name). De film is coherenter, beter geacteerd en zelfs iets geloofwaardiger, maar is wel minder aanstekelijk maniakaal dan het origineel. Het verhaal speelt zich in deze versie af in het Berlijn van 1977, maar werd behoorlijk aangepast aan moderne thema's. Zo wordt de vrouwen-haat die het origineel werd verweten hier juist geadresseerd en krijgen de mannen er flink van langs. Maar de vrouw-tot-vrouw haat is juist nog een tandje hoger gedraaid; wat de leraressen uitvreten met hun kwetsbare, gedreven leerlingen is hoogst walgelijk en vooral in de extreem exuberante climax van de film eigenlijk niet om aan te zien. De hoofdrollen zijn voor Dakota Johnson (Bad times at the El Royale) en Tilda Swinton (Okja). Die eerste speelt het meisje, dat dit keer Susie heet, en doet dat onvergelijkbaar veel genuanceerder en geloofwaardiger dan Jessica Harper destijds in het origineel. Swinton speelt het hoofd van de dansschool Madame Blanc én de Duitse psychiater Dr. Josef Klemperer (foto onder), die gealarmeerd raakt door de trauma's die één van zijn patiënten (Chloë Grace Moretz) heeft opgelopen op de dansschool en op onderzoek uitgaat.

Klemperer is zelf getraumatiseerd door de Tweede Wereldoorlog en de verdwijning van zijn vrouw Anke in die tijd (ze wordt gespeeld door Jessica Harper, de Suzy van destijds) en hoewel scenarist David Kajganich (showrunner van The Terror) dat aspect van het verhaal geloofwaardig behandeld, voelen deze en andere historische verwijzingen toch een beetje kunstmatig, alsof het oorspronkelijke verhaal van Suspiria een beetje te mager werd bevonden. Wat ook klopt, dus misschien was een dergelijke kunstgreep onvermijdelijk, maar de hekserij en de oorlog schuren toch een beetje, zeker in genoemde climax. Die is op zichzelf een waardig en ontzettend goor eerbetoon aan het origineel en maakt samen met het spel van Dakota Johnson, de vaak geweldige dans-scènes en de prachtige vormgeving een bioscoopbezoek al meer dan waard. Wie net zoiets verwacht als Guadagnino's vorige film, het zeer gevoelige relatie-drama Call Me by Your Name, komt echter zeer bedrogen uit; de trailer van Suspiria 2018 laat ook geen enkel misverstand bestaan over toon en thema's van de film. De fijnzinnige manier waarop Guadagnino alles in beeld brengt, zorgt er echter voor dat deze Suspiria toch een stuk geschikter is voor de arthouse bezoeker dan het origineel. Verstokte horror-fans zullen dat artistiekerige wellicht juist een afknapper vinden; beide versies hebben derhalve hun eigen bestaansrecht en dat is wel eens anders met remakes.

Je cookie-instellingen zorgen ervoor dat je dit deel van de website niet kunt zien.

Wijzig hier je cookie-instellingen

Suspiria draait vanaf 15 november in de bioscoop

Lees ook