Bioscooppremière: Loving

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

De Amerikaanse regisseur Jeff Nichols is een beeldpoëet en Loving is een nieuw hoogtepunt in zijn kleine oeuvre.

De Amerikaanse regisseur Jeff Nichols is een beeldpoëet en Loving is een nieuw hoogtepunt in zijn kleine oeuvre.

Jeff Nichols begon op zijn achtentwintigste te regisseren en nu, tien jaar later, is zijn vijfde film Loving genomineerd voor een Oscar voor de beste vrouwelijke hoofdrol. Europese filmfestivals houden al langer van deze zeer Amerikaanse filmer: al twee keer werd een van zijn films (waaronder Mud, zie ook Netflix) voor de Gouden Palm van Cannes genomineerd. Wederom speelt de film zich af op het platteland in het zuiden van de VS. De Ethiopisch-Ierse actrice Ruth Negga (Preacher, World War Z, Warcraft: The Beginning) speelt de fragiele, bescheiden maar tegelijkertijd onverzettelijke Mildred, een jonge zwarte vrouw die in de jaren vijftig een relatie begint met de blanke bouwvakker slash drag-race fanaat Richard Loving (Joel Edgerton). Zijn achternaam is toepasselijk: die twee houden intens van elkaar en hun beider huidskleur speelt daarbij voor hen geen enkele rol. Dat geldt niet voor de buitenwereld:

https://youtu.be/MdoFOVDIZxg

Loving is gebaseerd op feiten: Mildred en Richard hebben echt bestaan en werden indertijd in Virginia veroordeeld tot twintig jaar verbanning uit hun geboortestaat omdat ze in Washington DC, waar dat wèl mocht, getrouwd waren. Op initiatief van Mildred werd het stel door activistische advocaten en de media op sleeptouw genomen om hun verbanning voor het Hooggerechtshof van de VS te laten ontbinden.

Het mooie van Loving is dat de liefde van Mildred en Richard als zo ontzettend vanzelfsprekend wordt neergezet dat de bezwaren die de buitenwereld ertegen heeft, indirect intens pervers worden. Niet door, zoals in veel films over raciale tegenstellingen in de VS, gewelddadige confrontaties te laten zien, maar door de focus op een eenvoudige, diepe liefde. Waarmee regisseur en scriptschrijver Nichols het racisme onnadrukkelijk, zonder het de hele tijd te benoemen of te tonen, verwerpelijk en belachelijk maakt – hoewel niet ongevaarlijk. Dat, en het bijzondere gebruik van landschappen in de film om een mysterieuze, idyllische en soms dreigende sfeer op te roepen, maakt Loving erg bijzonder.

Lees ook