Bioscoop première: Solo: A Star Wars Story

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

De jeugd van Han Solo is regelmatig vermakelijk en soms spannend, maar de hele exercitie voelt ook een beetje overbodig aan.

Goed, alweer de vierde Star Wars-film in nog geen tweeënhalf jaar tijd die gaat draaien. Het kan niet op, maar dat zal iets te maken hebben met de bruto opbrengst van de eerste drie: bijna vierenhalf miljard dollar. De vraag is of wij, de klanten, niet langzamerhand een beetje overvoerd worden. Zijn we Star Wars-moe? Nog niet, maar het scheelt na het zien van Solo niet veel.

Solo staat, net als het superieure Rogue One, op zichzelf, dus buiten de 'echte reeks'. Maar waar Rogue One (nu te zien op Netflix) daadwerkelijk op zichzelf stond, is Solo het verslag van hoe de ons zeer bekende Han Solo leerde vliegen (in dienst van The Empire, nota bene), hoe hij zijn geliefde schip The Millennium Falcon bemachtigde (wisten we al) en hoe hij bevriend raakte met Chewbacca. Dat laatste wisten we niet, en de manier waarop de vriendschap tussen Han en Chewie ontstaat is, voor de fans, de voornaamste reden om Solo te gaan zien: het is een grappig proces, wordt vrij breed uitgesponnen en voegt achteraf echt iets toe aan hun band in de andere films.

'Voor de fans' is hier overigens wel het toverwoord, want Solo is voortdurend bezig te voldoen aan de verwachtingen van fans en in te spelen op hun kennis, nog meer dan The Force Awakens, de film waarmee het Star Wars-circus eind 2015 na een pauze van tien jaar weer op gang kwam. Het lijkt voor niet ingewijden dus niet erg zinvol om naar Solo te gaan.

Hoewel: de film is ook het verhaal van hoe Han Solo verliefd wordt op een gecompliceerde vrouw (gespeeld door Emilia Clarke, Daenerys in Game of Thrones), in de loopgraven als infanteriesoldaat voor The Empire vecht - dat segment lijkt wel een WOI-film - en samen met kompaan Beckett (de altijd effectieve Woody Harrelson) en diens vriendin Val (een te kleine rol van Thandie Newton, de hoerenmadam uit Westworld) een imposante vrachttrein overvalt die zich via een slingerende monorail tussen de ijzige bergtoppen beweegt. Dat segment lijkt wel een western.

Vervolgens krijgen ze het aan de stok met Dryden Vos (Paul Bettany), de saaiste bad guy uit alle de tien Star Wars-films, en storten ze zich samen met Lando Calrissian (een geweldige Donald Glover, bekend van Atlanta) en diens vrouwelijke robot (stem van Phoebe Waller-Bridge uit Fleabag) op het bestrijden van slavernij, zowel onder de mensen als onder de robots. Het is allemaal entertaining en zoals gebruikelijk prachtig vormgegeven, maar of het allemaal genoeg is om ook niet ingewijden te behagen, valt te betwijfelen.

Fans moeten natuurlijk gaan kijken, en Disney / Lucasfilm weet ook dat ze gaan komen; de film is voor hen. De grote vraag - kan acteur Alden Ehrenreich ons doen geloven dat hij de jonge Han Solo is - is misschien niet helemaal eerlijk. Het antwoord is nee, niet echt, maar dat komt doordat Harrison Ford domweg Han Solo is en ook altijd zal blijven. Je gelooft op bepaalde momenten wel dat hij Han Solo zou kunnen worden, later in diens leven. Maar afgezien van de manier waarop hij Chewie leert kennen, voelt de kennismaking met de jongere Solo een beetje onnodig aan.

Je cookie-instellingen zorgen ervoor dat je dit deel van de website niet kunt zien.

Wijzig hier je cookie-instellingen

Het is misschien goed dat we nu even pauze hebben: de volgende film is het derde en laatste deel van trilogie nummer drie, Star Wars Episode IX, en komt pas in december volgend jaar in de bioscoop. Overigens werkt regisseur Jon Favreau momenteel ook aan een Star Wars-serie voor Disney's toekomstige VOD-dienst.

Solo: A Star Wars Story draait vanaf 23 mei in de bioscoop.

Lees ook