Bioscoop Première - Alien: Covenant

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

Na het mystieke epos Prometheus keert regisseur Ridley Scott beestachtig bruut terug naar de basics van zijn horror-scifi creatie Alien.

Na het mystieke epos Prometheus keert regisseur Ridley Scott beestachtig bruut terug naar de basics van zijn horror-scifi creatie Alien.

 

Het goede nieuws, vooral voor de talrijke Prometheus-haters: Ridley Scott is met Alien: Covenant back on track. Je krijgt veel meer alien voor je geld, Ripley en Shaw krijgen met Daniels (Katherine Waterston) een kick ass opvolgster en de adrenaline giert bij het kijken af en toe net zo hard door je bloedbaan als de oorspronkelijke alien in 1979 door de gangen van de Nostromo struinde. Alien: Covenant is een openlijke hommage aan de films Alien (vooral aan de levenscyclus van de alien, de muziek en de sfeer aan boord) en Aliens (het schieten en het gesmijt met allerhande hardware) en is tegelijkertijd voldoende zichzelf:

https://youtu.be/svnAD0TApb8

De carrière van de inmiddels 79-jarige Britse veelfilmer Ridley Scott (Blade Runner, Gladiator, The Martian) begon in 1979 met zijn commerciële en artistieke doorbraak Alien, een onbarmhartig verslag van hoe een groepje arbeiders aan boord van een sleepboot in de ruimte wordt uitgemoord door een zeer snel evoluerend parasitair ruimtewezen. Alien was een perfecte stijloefening en herdefinieerde horror: trage cameravoering in de lange, lege gangen van het schip en op de deprimerende maan LV-426, sobere en sombere muziek, lome ouwehoer-sessies van de bemanning en dan ineens de in bloed gedrenkte slachtingen die de verstekeling onder hen aanricht. Gillend rondrennen in de claustrofobische corridors aan boord van de Nostromo was het enige dat erop zat, totdat crewlid Ellen Ripley (Sigourney Weaver) iedereen tot de orde riep, de rollen omdraaide en het beest begon te achtervolgen. Waar andere horror pijlsnel dateerde, bezorgt Alien (zie Pathé Thuis en iTunes) je na bijna veertig jaar nog steeds een hartverzakking. Het is een cultfilm met een trouwe schare fans die in 1986 werd opgevolgd door het eveneens steengoede Aliens van regisseur James Cameron (Terminator, Avatar). Dat was veel meer een actiefilm maar niettemin zeer gedenkwaardig, in tegenstelling tot de latere vervolgen Alien³ en Alien: Resurrection, die we beter kunnen vergeten.

Ridley Scott werd destijds tot zijn ongenoegen gepasseerd als regisseur van Aliens, maar neemt nu revanche met een reeks prequels die qua tijdlijn zullen aansluiten op de oorspronkelijke film uit 1979. Prometheus was in 2012 de eerste ambitieuze maar niet door iedereen gewaardeerde poging daartoe: de film bevatte teveel mystiek gewauwel, teveel nep-wetenschap en te weinig alien, vonden velen. Die kritiek zal met Alien: Covenant goeddeels verstommen want dit is een veel compacter verhaal dat niet topzwaar is door gedoe over de oorsprong der mensheid en bovendien een veelheid aan incarnaties van de alien bevat, waaronder een nieuwe witte waarmee - en dat is intrigerend en een primeur in de franchise - in principe gecommuniceerd kan worden, zo lijkt het. De alien is dus misschien toch niet louter een uit diverse gebitten, pantsers en zuren bestaande auto-muterende moordmachine.

De talrijke vragen die Prometheus opriep, worden deels beantwoord en deels simpelweg terzijde geschoven - er is een internet-only clip die dient als een soort overbrugging tussen Prometheus en Covenant. Deze film roept ook weer vragen op, die over een jaar of twee hopelijk beantwoord worden in de film Alien: Awakening, die ook geregisseerd zal worden door Scott. Zijn voornaamste thema lijkt de hoogmoed van scheppers te zijn, zowel menselijke, goddelijke, buitenaardse als androïde scheppers. Dat hij deze hubris aan de kaak stelt met zijn eigen hoogdravendheid - dichters Shelley en Byron en componist Wagner worden van stal gehaald en de naam Covenant is een verwijzing naar de Ark des Verbonds uit de Bijbel - zij hem vergeven want een filmer die het schilderij Die Toteninsel nabouwt en twee robots een duetje laat blokfluiten, verdient applaus. Bovendien heeft Sir Ridley zijn belofte - I wanted to scare the shit out of people - in Alien: Covenant waargemaakt. Het enige echt zeer ergerniswekkende is dat ook in deze aflevering in de reeks iedereen weer vrolijk zijn ruimtehelm afzet op totaal onbekende planeten waarop dat, zo blijkt keer op keer, een dodelijk slecht idee is.

Kijk als voorbereiding de ironische proloog, die niet in de film zit en de situatie aan boord van de Covenant alvast schetst:

https://youtu.be/EkXgRlRao5I

Alien: Covenant draait vanaf 18 mei in de bioscoop

Lees ook