Alias Grace

Alias Grace S01: Wie was moordenares Grace Marks nu echt?

· Door

Google+ Facebook Twitter WhatsApp

De miniserie Alias Grace verhaalt over wie je als vrouw mag zijn, en wie je echt bent.

In haar boek The Handmaid’s Tale (Videoland) schreef Margaret Atwood over een dystopische toekomst waarin vrouwen niets te zeggen hebben. Maar voor voorbeelden van ongelijkheid tussen vrouwen en mannen hoef je niet eens per se een rijke fantasie te hebben. Je kan ook naar het verleden kijken, zoals in haar latere boek Alias Grace, een vrije interpretatie van het leven van Grace Marks, een Iers-Canadese huishoudhulp die in 1843 werd veroordeeld voor de moord op haar baas Thomas Kinnear en zijn huishoudster en minnares Nancy Montgomery. Maar is Grace schuldig? Onschuldig? Simpel? Of gek?

Je cookie-instellingen zorgen ervoor dat je dit deel van de website niet kunt zien.

Wijzig hier je cookie-instellingen

In de miniserie van showrunner Sarah Polley en regisseuse Mary Harron (American Psycho) – gebaseerd op Atwoods boek – probeert de fictieve gerechtspsychiater Simon Jordan (Edward Holcroft, het Britse evenbeeld van Matthias Schoenaerts) dat te onderzoeken. Een profiler avant la lettre zo je wilt. Maar Grace (een hypnotiserende Sarah Gadon, 22.11.63) houdt de precieze gebeurtenissen van die dag, net als haar naai- en stikwerk, dicht bij de borst.

Die ambiguïteit is ook wat Polley zo aan dit project aantrok. Al vanaf de allereerste druk in 1996 probeerde ze de rechten van het boek te krijgen (het is een rol die Polley zelf ook goed zou kunnen spelen). Grace Marks is een ongrijpbaar personage, over wie van alles is geschreven maar van wie we nooit de echte waarheid zullen kennen. ‘Het gaat over de dualiteit tussen wie je als vrouw mag zijn, en wie je bent,’ vertelde Polley onlangs in een interview.

Over één ding laat de serie echter geen enkele twijfel bestaan: als vrouw in de lagere klasse trek je eigenlijk altijd aan het kortste eind. Als een man je een ring aanbiedt moet er beter ook meteen een pastoor bij zijn, waarschuwt Mary Whitney (Rebecca Liddiard), een collega van Grace uit vrolijkere tijden. Zelfs voor de armzalige hospita van Doker Jordan zit er weinig anders op dan haar vrouwelijke charmes in de strijd te gooien wanneer de rekeningen betaald moeten worden.

Polley en Harron maken het vroeg negentiende eeuwse leven haast tastbaar, van de weelderige herenhuizen, tot de mensonterende leefomstandigheden aan boord van de boot – ‘een sloppenwijk in beweging, maar zonder kroeg’ – die Grace en haar familie van Ierland naar Canada bracht. Nog een bewonderenswaardig feit: het is een bijna compleet Canadese productie. Naast de makers is ook het grootste deel van de cast Canadees, van Gadon en Anna Paquin – als Nancy – tot regisseur David Cronenberg, als bezorgde predikant.

Alias Grace is een meer ingetogen drama dan The Handmaid’s Tale, maar kruipt diep onder de huid.

Alias Grace, vanaf 3 november op Netflix

Lees ook