bioscoop Recensies

Halloween Kills

Halloween Kills: meer Myers; meer trauma

Tweede deel van drieluik is meer van hetzelfde maar zal de fans vast bevredigen.

No Time to Die

No Time to Die: going out with a bang

De laatste James Bond-film met Daniel Craig is een magnifiek afscheid van de rol en de meest wonderbaarlijke Bond-film sinds Craigs vorige hoogtepunt Skyfall.

Till Death

Till Death: scheiden doet pijn

Overspel is eigenlijk altijd onverstandig maar zó onverstandig als in Till Death is het niet vaak. Het levert een redelijk vermakelijke thriller op.

Dune

Dune: fijn en aangenaam ongrijpbaar scifi-spektakel

Regisseur Denis Villeneuve deed het onmogelijke: het klassieke sciencefictionboek Dune verfilmen. World-building op zijn best: je verzuipt erin en dat is juist prettig.

Mijn Beste Vriendin Anne Frank

Mijn Beste Vriendin Anne Frank: vreselijk en vrolijk

Een opvallend goedgemutste film die de verschrikking van de Holocaust niet uit de weg gaat maar het korte maar óók mooie leven van Anne Frank ook laat ademen, via haar vriendin Hannah.

Worth

Worth: Michael Keaton als rigide strafpleiter

Historisch drama over het fonds dat werd opgericht om de slachtoffers van 9/11 te compenseren draait om grote dilemma’s maar verzandt bij vlagen in stoffig jargon.

Titane

Titane: Gouden Palm van Cannes, maar toch flauwekul-film

Ja, wat een teleurstelling. Haar debuut Raw was echt geweldig, maar in Titane verliest regisseur Julia Ducournau zich danig in body-horror-geleuter.

The Father

The Father: geestverdwijning

Ontroerend, angstaanjagend én zwart-komisch portret van een oprukkende ziekte, met Anthony Hopkins en Olivia Colman als vader en dochter.

Druk

Druk: genuanceerde ode aan Koning Alcohol

Mads Mikkelsen is hilarisch en tragisch in beneveld psychodrama over de serieuze vraag: is altijd aangeschoten zijn niet het beste?

The Ice Road

The Ice Road: Liam Neeson als noeste trucker

De Noord-Ierse acteur tilt steevast b-films naar een hoger niveau.