Follow the leader: Suits

Wie zijn toch die artiesten die de opening van onze favoriete tv-series verzorgen? In deze reeks artikelen kijken we naar de bands, zangers en zangeressen die de leaders zongen. Deel 34: Ima Robot, bekend van Suits.

Al zeven seizoenen lang is Suits een van dé bingewatch-series op Netflix. De reeks volgt Mike Ross (Patrick J. Adams), die zich – zonder diploma’s – naar binnen bluft bij de advocaat Harvey Specter (Gabriel Macht). De muziek in het intro is afkomstig van de Amerikaanse rockband Ima Robot.

Eigenlijk is het helemaal niet de bedoeling dat zoveel mensen ‘Greenback boogie’, zoals het nummer heet, zouden horen. Het nummer staat op de speciale versie Another Man’s Treasure, het derde album van Ima Robot. Alleen fans die de plaat via de website van de band bestellen, krijgen de versie waarop het nummer te horen is.

Another Man’s Treasure geldt als het afscheid van Ima Robot. Sterker nog: wanneer het album in 2010 verschijnt, is de band niet eens meer bij elkaar. De plaat bestaat vooral uit oude opnamen, hier en daar aangevuld met wat nieuwe partijen. Alex Ebert, de frontman van Ima Robot, heeft zich namelijk al op een nieuw project gestort: Edward Sharpe and the Magnetic Zeros, de twaalfkoppige folkrockband die hij in 2007 opricht. Die band zou je overigens kunnen kennen van een andere soundtrack. ‘Home’, een van de singles van Edward Sharpe and the Magnetic Zeros, is namelijk sinds 2011 te horen in de reclames van IKEA. In 2013 wordt het door Adformatie zelfs uitgeroepen tot het beste reclamenummer van het jaar.

Voor Ebert is het hoofdstuk Ima Robot inmiddels definitief afgesloten: hij heeft met Edward Sharpe and the Magnetic Zeros inmiddels vier platen uitgebracht. ‘Ik klonk nasaal en onaangenaam in die tijd van Ima Robot,’ vertelt hij in 2012 aan Consequence of Sound. ‘Ik herinner me dat ik begon met het schrijven van nummers voor die band, en dat ik jarenlang een vreselijke songwriter was.’

De reden die Ebert daarvoor geeft, is een gesprek met de eerste manager van de band, die de leden vertelde dat ze beter hun best moesten doen als ze met de grote jongens mee wilden spelen. ‘Ik was daar zo boos om, dat ik naar huis ging en – uit wrok – een aantal ‘hitjes’ ben gaan schrijven. En op basis van die liedjes kwamen we een paar weken later bij een groot platenlabel terecht. Dus dat is een vreemde start van je carrière als professioneel muzikant: uit wrok nummers schrijven zodat je kan laten horen dat je hits kan maken.’

En ook al kijkt Ebert misschien niet met warme gevoelens terug naar zijn tijd in Ima Robot, de frontman is wél enthousiast wanneer zijn nummers in soundtracks gebruikt worden. ‘Het is geweldig man, ik hou ervan. Het enige vreemde is dat je soms iets zo vaak hoort en denkt: fuck, dat had ik toch anders op moeten nemen. Maar dat gebeurt steeds minder, en ik word steeds comfortabeler met mijn eigen muziek.’